Harmen en Helen in Finland

Diverse internationale tradities

2012-01-01T20:04:00.001+01:00

Oud en Nieuw hebben we met vele verschillende buitenlandse tradities gevierd.

Eerst zijn we gestart met een lekkere wandeling om daarna ons binnenste te verwarmen met Duitse Glühwein. Ondertussen werd het beslag gemaakt voor de traditionele Hollandse oliebollen en kwarkbollen. Harm heeft zich hierover ontfermd en na het rijzen (ja, het laatste beslag rees zelfs de pan uit) werden er heerlijke oliebollen en kwarkbolletjes gebakken.

Na dit harde werken werd de grillplaats buiten en de saunakachel binnen goed opgestookt om na een uurtje weer heerlijk van het laatste te kunnen genieten. Na de sauna hebben we de volgende Finse traditie gedaan namelijk worstjes en vlees grillen in de buiten lucht bij -8 C. Tegen 24.00 uur kwamen de Russische buren met een fles champagne zodat we om 23.00 uur Nederlandse tijd het Nieuw jaar zijn begonnen. Zij nodigden ons tevens uit om de volgende middag de Russische traditie, de traditionele Nieuwjaarspannenkoeken met crème fraiche bij hun te komen eten.

Vanmiddag zijn we naar het Nationaal Park geweest, het was vandaag prachtig weer met flink wat graden onder 0, -13 C. Het was weer overweldigend, de bomen waren prachtig bedekt met een dikke laag sneeuw en het was ook vrij helder zodat je de prachtige uitzichten goed kon zien.

Ja en daarna hebben we heerlijke dunne flensjes bij de buren gegeten.

Heerlijk genieten!!!

2011-12-30T20:30:00.005+01:00

Zo,ons laatste stukje voor het jaar 2011. Een jaar waarin we onze droom hebben zien uitkomen !!! (maar we schrijven natuurlijk ook in 2012 weer over onze avonturen in Finland).

Een jaar geleden hadden we absoluut niet gedacht (wel gehoopt) dat ons huisje klaar zou zijn.

Het heeft ons natuurlijk ook veel kopzorgen en stress opgeleverd, maar niets weegt op met wat er nu staat. We genieten er zo ontzettend van. Het is het ons allemaal zo bijzonder waard geweest.

Afgelopen donderdagmorgen hebben we Jogchum en Mariëlle van het station in Joensuu gehaald, die blijven tot volgende week woensdag bij ons, erg gezellig.

Gisteren hebben we de houtkachel in de kamer aangesloten, en opgestookt, mochten we nu opnieuw zonder stroom komen te zitten hebben wij in ieder geval genoeg warmte…..heerlijk.

Vanmorgen hebben we een slee tocht met husky’s gemaakt, het was jammer genoeg maar een klein rondje wegens te weinig sneeuw, maar was toch erg leuk. Het wil hier namelijk nog niet echt winteren, het begint een beetje op een Nederlandse kwakkelwinter te lijken. De Finnen hier in Noord Kariëlie zijn verre van blij met de sneeuwcondities en de hoge temperaturen op dit moment.Vorig jaar toen wij hier waren om de koopakte te onderteken was het -30 C overdag, nu komt het kwik zelfs boven nul. Vooral omdat er op dit moment een invasie van Russische toeristen in de deze omgeving zijn.

Vanmiddag hebben we de saunakachel geïnstalleerd en natuurlijk met z’n vieren uitgeprobeerd.

Zo, dat was even lekker zweten, heerlijk !!!

En daarna even afkoelen in het meer ( nou, ja alleen met de tenen dan)

Wij willen iedereen die ons volgt een fantastisch Nieuwjaar wensen en veel gezondheid voor 2012.

Hyvää uutta vuotta kaikille

Binnen kijken bij.....H2

2011-12-28T21:35:00.006+01:00

Zo de storm is gaan liggen en hebben we na 15 uren zonder stroom weer licht in de duisternis. We waren 1 van de 30.000 huishoudens in Noord Karelië die 15 uren zonder stroom hebben gezeten.

Gelukkig hadden we voldoende geurkaarsjes van Ikea en proviand ingeslagen. Maar we waren wel erg blij dat vanochtend 10.00 uur er weer stroom was zodat de verwarming het weer deed.

Vandaag nog wat kleine klusjes afgemaakt en voegen we nu eindelijk eens wat sfeer foto's toe zodat jullie mee kunnen genieten hoe mooi wij erbij zitten.

Trouwens voor de mensen die aanbieden onze sneeuwkettingen te brengen jullie zijn van harte welkom en de kettingen liggen thuis in het hok (daar waar we ze zouden wegpakken om mee te nemen).

Ook hangen de eigen gebreide kerstballen er heel mooi bij.

De donkere dagen rond Kerst

2011-12-27T20:55:00.002+01:00

Zo, wat hadden wij hier enorm naar uitgekeken om weer naar ons huisje te gaan.

In de zomer en in de herfst ( met hulptroepen ) hard aan gewerkt en nu eindelijk Kerst, oud en nieuw door brengen in Koli. En genieten van onze “droom”.
Seppo ( onze opzichter ) had ons beloofd dat echt alles klaar zou zijn als we zouden aankomen.
Na dat we donderdag avond zijn weggereden uit Joure richting Travemunde en vervolgens op de boot zijn gegaan, kwamen we afgelopen zaterdag om 8.00 in Helsinki aan. Na een lange reis ( veel sneeuwval en veel sneeuw op de weg )kwamen we aan het eind van de middag ( bijna ) bij ons huisje aan.

Ja….. bijna, want na een lange reis ging het op de laatste 500 meter van ons huisje een beetje mis. De weg , richting ons huisje was niet goed schoongemaakt, en omdat de weg wat omhoog loopt kwamen we ondanks de winterbanden niet boven. Maar ja, jullie snappen natuurlijk wel dat ons wagentje ook behoorlijk vol geladen was.

Dus maar in de achteruit en langzaam weer naar beneden laten rijden en opnieuw proberen natuurlijk.

Maar dit mislukte opnieuw en gleed de auto uit zichzelf naar beneden, we konden sturen en remmen wat we wilde maar de auto gleed maar door. Gelukkig konden we hem op de weg houden en bleven we in de bocht zonder verdere schade staan.

Na dat we beide een beetje waren bijgekomen van de schrik hebben we Seppo gebeld voor hulp. Die kwam na een half uurtje, ondertussen hadden we Kyla en wat zware spullen al lopend door sneeuw naar ons huisje gebracht, natuurlijk al even snel gekeken naar het prachtige eindresultaat.

Uiteindelijk is het gelukt na veel steentjes te hebben gestrooid ( er stond namelijk een grote bak met steentjes en schep ) om de weg wat stroever te maken, zodat we naar boven konden rijden.

En konden we eindelijk met de schrik nog in de benen ons nieuwe huis bewonderen.

Het is echt fantastisch mooi geworden, we zijn er echt ontzettend blij mee. De sauna/douche ruimte zijn we helemaal lyrisch over, zo mooi, ook de keuken en het toilet zijn prachtig geworden.

Nadat we zaterdag alles hadden uitgepakt zijn we 1e en 2e Kerstdag heerlijk aan het decoreren geslagen. Natuurlijk de kerstboom ( die Minna voor ons had gehaald ) opgetuigd, en binnen de nodige decoratie opgehangen. Het weer is nog niet zo geweldig, er ligt wel sneeuw maar we kunnen niet langlaufen of skiën. De temperatuur schommelt wat rond het vriespunt. De verwachtingen zijn wel weer een stuk frisser. Nu ik dit verhaaltje schrijf hebben we al een paar uur geen stroom door een harde storm is er waarschijnlijk ergens een boom op de stroomkabel gevallen, en tik ik dit verhaaltje met een zaklamp (je) in de mond. (goed dat de laptopbatterijen ook nog vol waren).

Maar is het in huis wel heel gezellig met al die kaarsjes aan, het hoeft van ons niet te lang te duren want de kachels doen het nu ook niet. En onze houtkachel en saunakachel zijn nog niet aangesloten. Gelukkig komt daar zeer binnenkort verandering in, nl. in de vorm van bezoek van JoMa.

Verder vermaken we ons uitstekend en genieten we volop van ons prachtige huis.

Werkweek voorbij

2011-10-22T18:31:00.008+02:00

Zo, onze herfst ( werk ) vakantie zit er weer op.
Er is deze week met man en macht gewerkt, we hadden dus in de personen van Pa en Nico speciale vakmensen over laten vliegen om ons te assisteren en het resultaat is echt geweldig mooi geworden. De keuken is nu bijna klaar, alleen moet het water overal nog wel worden aangesloten maar dat gebeurd in ieder geval voor de winter ( lijkt ons ook wel handig !!) Verder was het de bedoeling dat we deze week de sauna, wc en hal zouden gaan betegelen, maar omdat de vloeren nog niet optimaal droog waren is dat uitgesteld. Nu laten we dat dus doen door onze timmerman.

De woonkamer en de keuken hebben we in de White-wash gezet ja zelfs het kleinste kamertje heeft een witte look gekregen, zodat je daar nu heerlijk uitgebreid kan zitten.
Ja, en morgen ( zondag ) gaan we weer terug naar huis.

We hebben rondom en in het huis de boel winterklaar gemaakt zoals stokken langs de kant van de oprijlaan zodat de sneeuwschuiver weet waarlangs hij kan/mag schuiven. Want het volgende bezoek aan ons “paleisje“ zal met de kerst dagen zijn. Dan kunnen we er ook echt van genieten van al het werk wat we in de afgelopen maanden hebben verricht.
Ons motto was al die maanden dan ook: “we weten waarvoor we het doen !!”.
We hebben het al eens geschreven maar we voelen ons vreselijk rijk.

Vanmiddag hebben we kennisgemaakt met de buren die een tweetal huizen verderop wonen. De buurman zorgt ervoor dat de weg naar ons huisje sneeuw vrij gemaakt wordt in de winter.
Hier maakten we weer een stukje Finse hartelijkheid mee, we kregen nl. een mooie moot zalm die hij die morgen had gevangen. Verser kan het dus niet.
Ja we gaan weer met een goed gevoel naar huis.

Hulptroepen gearriveerd

2011-10-20T17:24:00.002+02:00

Ja, ja de hulptroepen zijn gekomen. (Het zou visite zijn maar...)
Gister hebben we mijn vader en broer van de trein uit Joensuu gehaald.
Na een toeristische route te zijn gereden via Jero naar Koli hebben we hen naar het huisje Metsäpirrti gebracht wat een 3 km van ons huisje verwijderd is.
Het was een 'echt' Fins welkom, het sneeuwde (natte) namelijk al de gehele morgen en er bleef een leuk dun laagje liggen. Ook hing er lage bewolking dus van mooie uitzicht was jammer genoeg geen sprake.

Het huisje waarin zij verblijven ziet er leuk en gezellig uit. Wij hebben natuurlijk gelijk dankbaar gebruik gemaakt van de douche en de wasmachine.

Vanochtend kwamen ze op de fiets de "bouwvakkers". Geweldig, ze hebben ons de gehele dag super geholpen. Gistermiddag hadden Kari en Andre al de keuken anders gezet maar vandaag hebben Pa en Nico de koelkastdeur omgezet, handgrepen geplaatst, plint gemaakt etc.
Wij hebben ondertussen weer een wand in de white wash gezet, de schoorsteen in de structuurverf en buiten een paar lijsten geverfd. Al met al weer een werkzame dag.
's Avonds bij hun heerlijk de houtkachel aan en gezellig gezeten.

Wij pakken uit!

2011-10-18T08:29:00.000+02:00

Na een goede, vlotte reis van afgelopen zondag hebben we al twee nachten in ons huisje kunnen slapen.

Het was een warme en verrassende aankomst, de radiatoren waren al aanwezig en deden hun werk al optimaal.
Ook in de wc, hal en sauna werkte de vloerverwarming al. Het hele huisje was dus heerlijk op temperatuur.
Toen viel ons oog op de waterkant en keken we vol verbazing naar onze nieuwe prachtige strand/baai. We dachten dat dit pas voor volgend zomer gepland stond maar we kunnen nu er al van genieten. Het uitzicht is nu nog mooier geworden.

Gister hebben we al het tegelwerk uitgezocht in de plaatselijke gamma.

We durfden het niet allemaal in onze gehuurde polo te vervoeren dus gaan we vandaag nog een keer naar Joensuu om de rest op te halen. Gister zijn we dan eindelijk begonnen om de boel wat uit te pakken. Geweldig leuk, ook omdat we niet meer precies wisten wat er allemaal in de “verhuisdozen”zat. En vervolgens hebben we half Ikea uit gepakt. Het staat super,en het is nu al een heel gezellig huisje aan het worden.

We hebben nu de eethoek met stoelen,kasten en de bank klaar. En natuurlijk ons bed op de vide waar we gister pas om 01.00 in doken, want we wilden natuurlijk eerst alles op zijn plek hebben staan. Vandaag gaan we in de kamer de muren in de white was zetten.

Hoe ver zijn ze?

2011-09-27T18:56:00.002+02:00

We zijn al weer bijna 4 weken thuis en gister werden we verrast met foto's betreffende de werkzaamheden van ons huisje.
Je ziet nu duidelijk dat ze in de afrondende fase zijn gekomen.

De kozijnen en deuren zijn allemaal geplaatst, en de werkzaamheden binnen schieten ook aardig op.

In de w.c., hal en sauna ligt al de vloerverwarming,

tevens zijn de saunabanken geplaatst.

De schoorsteen en muur tussen de sauna - keuken is gemetseld.

Gisteravond hebben we contact gehad met Minna om wat details te bespreken.

We hoorden dat de bouw goed op schema ligt en wanneer we er zijn kunnen we de keuken installeren en andere kleine werkzaamheden verrichten.We zullen o.a. zelf tegeltjes leggen in de natte ruimten en de wanden verven. Daarbij krijgen we hulp van Kari (timmerman).

We hebben er erg veel zin in om het huisje klaar te maken voor de winter.
Een verrassing is dat we die week ook bezoek/hulp krijgen van mijn vader en broer. Zij verblijven samen een kleine week in een cottage op 2 km afstand van ons.

Terugblik

2011-08-29T22:31:00.003+02:00

Onze vakantie is (bijna) weer voorbij, we kijken met heel veel plezier terug op deze vakantie.

We hebben het een geweldige ervaring gevonden om zo op deze manier bij de bouw van ons eigen huisje te zijn. Van de ene kant zijn we blij dat we naar huis gaan (we zijn namelijk aan vakantie toe van het vele werken) maar we hadden ook graag willen blijven om het "karwei" af te maken.

De afgelopen dagen hebben we bezoek gehad van de Ron, Jonna en de kinderen. We hebben elkaar in 2007 te Salla leren kennen, en daarna contact blijven houden. Ze hebben net als ons het Finland virus te pakken. Omdat ze drie dagen in de buurt zaten zijn we wat met elkaar opgetrokken. Ron en Harmen hebben samen een geweldige grill/vuur plaats gemaakt met een bijbehorende zit.

Deze hebben we zondagavond gelijk ingewijd, met de bekende Finse worstjes en een lekker stuk vlees.

Het was erg leuk en gezellig. Ook hebben we zondag nog het laatste hout weggewerkt en omdat het zo mooi weer was zijn we heerlijk in het water aan een dam/pier begonnen.

Vandaag hebben we de laatste zaken met Seppo (uitvoerder) en zijn vrouw Minna door genomen. Hij heeft met een wichelroede de plaats bepaald waar de well komt.(waterput)

Wanneer we met de herfst komen is het huisje helemaal klaar en kunnen we het gaan inrichten. Wel krijgen we hulp bij het installeren van de keuken. Zelf kunnen we dan nog wat kleine werkzaamheden doen.

Tevens hebben we vandaag met de elekticien de elekticiteitpunten doorgesproken en is hij gelijk aan de slag gegaan. De timmerman kon hierdoor nadat de leidingen er in lagen met de afwerking verdergaan. Het is een enorm groot verschil met 5 weken geleden toen we hier aankwamen. Deze week komen de ramen en de deuren erin. We zijn natuurlijk erg nieuwsgierig hoe het er over 7 weken uitziet. En kunnen niet wachten om hier weer naar toe te gaan.!!

De laatste loodjes

2011-08-27T08:15:00.002+02:00

Ja de laatste dagen zijn aangebroken. We zitten nog steeds midden in de bouw, zowel binnen als buiten wordt er hard gewerkt door beide partijen. Het terras is zo goed als klaar, de trappen zijn gemaakt alleen het hekwerk moet er nog op. Dat wordt als één van de laatste dingen gedaan, nu kunnen ze er namelijk nog gemakkelijk bij. Binnen is het gehele dak geisoleerd met 25 cm dikke steenwol afgedekt met een plastic laagje en zitten de wandjes van het halletjes en de w.c. er in, ook hier alles natuurlijk weer goed geisoleerd met steenwol zodat je zelfs warm op het kleinste kamertje kan blijven zitten. Teuvo is nu bezig met de kozijnen.

Wij hebben buiten weer heel wat stammetjes doorgezaagd en gekloofd die er nog lagen lagen te wachten op hun beurt.
Ook hebben wij al het hout dat ze bij de bouw weg doen gesorteerd en netjes onder een afdak gelegd. Je weet maar nooit waar je het nog voor kan gebruiken.
Tevens hebben we de zijkant van het houthok net zogemaakt als het schuurtje.

's Avonds als we lekker aan de waterkant zitten en de vissen omhoog uit het water zien springen genieten we volop van de ondergaande zon. Dan pakken we ieder een hengel en zijn we aan het vissen, we vangen kleine baarsjes die ze hier dus eten, maar wij gooien ze weer terug in het meer.
We zitten dus in de möki van Tuula, heerlijk, wel is het even wennen ze heeft nl. nog geen well dus ook geen water. Maar gelukkig is het meer vol met schoonwater. Als we de sauna opstoken zit in de kachel een resevoir voor water wat dan gelijk mee verwarmt zodat je dat kan gebruiken voor bijv. afwas, douchen of scheren.
Het is back to the basic maar met een prachtige omgeving en nog steeds heel mooi weer is dit dus prima vertoeven.

Nog steeds aan het werk

2011-08-21T21:21:00.001+02:00

Ja, zoals de titel al zegt zijn wij nog steeds aan het werk.

Er is deze week ook een tweede houthok gemaakt, want ja, met zoveel hout. Natuurlijk zijn we nog steeds aan het verven. We hebben nu het hele huisje twee keer in de verf gezet. Behalve de onderkanten van het overstekende dak boven de veranda dat is nog maar één keer gedaan. Dit neemt nogal wat tijd in beslag, er zijn van die rare hoekjes waar je niet lekker bij kan komen. We moeten ons soms in de gekste bochten manouvreren om er bij te kunnen. Maar gelukkig is ons lichaam nog erg soepel.....!!!! Maar het is in ieder geval een keer geverfd.

Ja, en dan natuurlijk het prachtige schuurtje wat we gemaakt hebben is nu ook geverfd en verfraaid met een eigen gemaakt hart van berkentakjes van onze omgehakte berkenbomen. Nee....... het is niet een w.c. al lijkt het er wel een beetje op. Maar goed onze fietsen (mountain bikes)staan er in, we hebben er twee planken in gemaakt waarop het één en ander kan staan, een echt schuurtje dus.
Vrijdagmiddag zijn we door onze Finse buren uitgenodigd voor de sauna, daarna een hapje en een drankje.
Heerlijk vooral omdat we bezig waren geweest met het isoleren van het dak d.m.v. 20 cm dikke steenwol, (bah wat jeukt dat spul) was het erg fijn om daarna te genieten van de sauna met bij horende duik in het meer.Leuk om dan je huisje vanaf het water te kunnen bewonderen.
Na de sauna werden we verrast met eigen gemaakte Finse lekkernijen, brood, cake, en paddestoelen die bij ons in het bos groeien.

De laatste dagen was het weer wisselvallig, veel oosten wind en af en toe wat regen, maar vandaag is het weer prachtig. We hebben de pilaren wit geschilderd en onze meegenomen picknick set eindelijk in kunnen zetten.
Ook moesten we vandaag verhuizen, de laatste week brengen we nu door in het huisje van Tuula.
Haar mökki staat 5 km verder op het eiland Hattusaari dan die van ons.

Uitstapje en rest hout

2011-08-16T18:22:00.003+02:00

Voor zaterdag hadden we een uitstapje naar Nurmes gepland.
Nurmes is bekend om het "Bomba huis", dit is een grote houten
woning met een geschiedenis.

In 1855 heeft nl. een boer ( Jegor Bombin) dit huis voor zijn enige zoon Dimitri gebouwd. Het huis was 25 meter lang en 10 meter breed. Het huis werd in één zomer gemaakt uit lange ronde balken en zonder spijkers te gebruiken. Het belangrijkste gereedschap was een bijl.
Aan de ene kant woonde de zoon met zijn familie waaronder 5 jongens en aan de andere kant stond het vee over twee verdiepingen. Na de dood van Dimitri werd het huis in 5 stukken verdeeld voor elke zoon 1 deel. In 1934 brak men het huis af en het bouwhout werd weer in 5 stapels verdeeld en elke zoon trok één lot voor zijn part.

In 1960 ontstond het idee om het "Bomba-huis" in ere te herstellen en in 1978 was de voltooiing gereed. Tegenwoordig functioneert het als hotel.

Vervolgens gingen we het centrum van Nurmes in, waarvan wij hoge verwachtingen hadden.

Dit viel erg tegen, er waren geen bijzondere bezienswaardigheden en de winkels sloten ook al om 13.00 uur. Ja en als je pas om 12.30 uur het centrum in gaat is het er erg rustig.

Zondagmorgen vertrokken we al vroeg met ons goed gevuld kratje. Bij ons huisje liggen bootjes die je mag gebruiken. Dus maakten wij hier graag gebruik van en roeiden we (Harmen) langs de kust op zoek naar mooie plekjes om ons kopje koffie te drinken.

Na een uurtje roeien en eindelijk kunnen besluiten waar we zouden voor anker gaan, zagen we een prachtig strandje met een zandbank voor het bootje. Super mooi en lekker genoten van de stilte om ons heen. We zagen de visjes zwemmen in het heldere water. De terugtocht ging wat moeizamer we voelden ons net alsof we op de Titanic zaten want af en toe doken er allemaal rotsblokken om ons heen op. Ja die moesten we wel zien te ontwijken.

's Middags had Tuula (een Finse dokter) ons voor de koffie uitgenodigd in haar Möki. Tuula had haar opleiding medicijnen in Duitsland gedaan en vond het fijn om dan met ons in het Duits te praten.

Tevens die zij ons die middag een geweldig voorstel we mogen nl. onze laatste week in haar Möki door brengen.

Maandag en vandaag zijn we weer op de bouw geweest. Gister hebben we de gehele voorkant van het huisje en onder het dak geschilderd. We zijn tot 's avonds 21.30 uur door gegaan. Ja en of Harm hier nou aan het verven is of aan het paaldansen, dat weet ik niet.....??

Vandaag hebben we van het rest hout (hout wat ze dus niet meer gebruiken) een super schuurtje gebouwd.Hierin kunnen wij onze fietsen en andere spullen opbergen en hij kan zelfs op slot. We willen hem nog in de zelfde kleur als het huis verven en natuurlijk nog een beetje verfraaien.

Ja, jongens na de vakantie kan je ons inhuren voor diverse bouwobjecten.

De timmermannen zijn bezig met het terras.

Het dak is dicht

2011-08-12T16:44:00.005+02:00

Zo het dak zit er op en er is over het hele dak dakleer gelegd. Vandaag is de lange kant voorzien van bitumenplaten. Dit is nogal zwaar werk, elk pak weegt 27 kg en moet gestript worden van een beschermlaag, dan op de steiger en dan op het dak. Het wordt gedeeltelijk geplakt en gespijkert. Dit spijkeren gaat met een luchtdruk pistool.
Gelukkig maar want anders moest er heel wat getimmerd worden. Vandaag is ook de laatste hand gelegd aan de meterkast. Deze bevindt zich aan de buitenkant van het huis. Er is een teller ingeplaatst en vanaf nu is er Fins stroom.

Wij hebben ondertussen ook niet stil gezeten. Drie kanten van het huis zitten nu twee keer in de verf.
Ook onder het dak verven we, dit is best af en toe wat eng omdat we dan hoog op de ladder moeten staan en het is ook nog boven je macht.
Dus wat is het dan heerlijk om als je na een dag hard werken je lekker in de sauna kan neer geven. Maar voordat we de sauna in kunnen komt er eerst een lekker pilsje en een advocaatje. (ja de eigen gemaakte is mee)
Jullie zien wel op de foto's dat we weer mooi
weer hebben, eigenlijk nog steeds.
Het was dus alleen afgelopen maandagochtend slecht en woensdag in de namiddag was er ook even een buitje. Maar voor de rest hebben we het
fantastisch met het weer. Dus wil je mooi weer hebben dan kan je ook hier naar toe. Voor volgende week hebben ze het over 26 graden, ze voorspellen warempel een hittegolf. Dus bel maar even dan zetten we de koffie of het koude
pilsje klaar.

Eindelijk ben ik aan de beurt

2011-08-10T17:45:00.002+02:00

Ik had me er al een paar dagen op verheugd maar nu is het dan eindelijk weer zover, ik mag net als vorig jaar ook weer wat blaffen (schrijven).
We zijn nu vandaag/gister precies veertien dagen op reis, nou en ik heb al zo veel leuke dingen meegemaakt echt ongelooflijk wat die twee baasjes van mij nu allemaal weer uitspoken is echt niet normaal.

Toen wij op zondag 24 juli zijn vertrokken vanaf de Beukenlaan was het echt hondenweer, ik was dus helemaal in mijn element. Mijn baasje had weer een prachtige plek voor mij vrijgehouden op de achterbank, maar hij moet toch ook haast eens weten dat dat helemaal niet hoeft omdat ik toch altijd bij mijn vrouwtje op schoot zit. Dat is toch altijd wat vertrouwder dan achterin tussen al die spulletjes. Nou, en die hadden me toch een spul mee. Want ja, jullie hebben vast allemaal wel gehoord dat ze een bos vol bomen hebben gekocht in Finland. Ik ben daar nog maar een keer geweest en dat was in de winter, nou mijn pootjes vroren aan de grond en sneeuw vast dus dat was echt steen koud. Ik had wel een winterjasje aangekregen maar die zat helemaal niet lekker.

Maar we wachten wel af hoe het allemaal komt. Eerst gingen we weer op de boot, daar vind ik nooit zoveel aan, daar kan je niet lekker spelen en rennen. Wat wel leuk was dat Jogchum mee was op de boot, met hem kan ik altijd flink mee stoeien.

Toen moesten we weer een heel stuk in de auto zitten, saai.
Maar ja, dan weer even bij vrouwtje op schoot dan weer even tussen de rommel achterin zitten, zo kwam ik de auto rit wel door. Ook stopten mijn baasjes zo nu en dan even op een parkeerplaats en kon ik even lekkere Finse luchtjes opsnuiven.

Toen we eindelijk in het huisje waren dat mijn baasjes hadden gehuurd zag ik mijn ogen uit, er stond een flinke bank waar ik heerlijk in kan liggen maar ik zag ook een enorm hoeveelheid water voor me liggen. Dus wat denken jullie…naar buiten en als een speer het water in. Mijn baasjes riepen nog iets …maar ik weet niet meer wat. Wat een geweldige plas water met enorm veel stenen. Ik ben gelijk het water in gedoken en ben opzoek gegaan naar mooie stenen.

De volgende dag gingen we naar het bos van mijn baasjes en wat ik daar zag gun ik echt alle honden van de wereld, wat een mooi bos. Echt niet normaal hoeveel takken daar wel niet lagen. Ik wilde ze allemaal wel in mijn bek meenemen, maar had al gauw in de gaten dat dat niet zou gaan. En wat een water, super. Ik vermaak me geweldig hier als mijn baasjes druk aan het werk zijn. Elke dag ben ik hier te vinden. Spelen met mijn frisbee (die mijn baasjes steeds moeten weggooien als ik daar om vraag ) met stokken slepen, stenen opduiken etc ..etc…. En zo nu en dan zit ik heerlijk op een grote steen te mijmeren over hoe mooi het uitzicht wel niet is. Van de week zat ik te denken hoe mooi het zou zijn als ik hier een vriendje had om mee te spelen, want ja, mijn baasjes hebben geen tijd voor me. Ik dacht dat we op vakantie waren maar die zijn alleen maar aan het werk. Toen opeens zag ik een hele mooie hond op me afkomen, het was liefde op het eerste gezicht. Wat een lekker ding. Hij was helemaal wit en hete Aku. Het schijnt de hond van Marja ( mijn baasjes haar goede kennis ) haar ouders te zijn. Een echte stoere Fin dus, wou wat een stuk !!!
Dus wij spelen natuurlijk, ik liet Aku het hele bos en water zien. Maar Aku durfde niet in het water dat vond ik wel wat slapjes aan hem. Maar verder was het een heeeeel leuk vriendje, daar zou ik best eens een hondenbeschuitje mee willen eten.
Een paar dagen later hebben mijn baasjes de hele auto weer ingepakt en gingen we weer op pad. Toen we na een klein half uurtje rijden alweer stopte, geloofde ik mijn ogen niet. We waren namelijk bij Marja haar huisje en daar was Aku dus ook.
Nu liet Aku zijn bos aan mij zien, wat hadden we een plezier. We hebben er zelfs een nachtje geslapen, maar ik sliep gewoon bij mijn baasjes. Aan mijn lijfje jammer genoeg geen polonaise meer, ( bedankt baasjes !!)
Nou jullie lezen het wel ik vermaak me prima, en als het huisje van mijn baasje klaar is, is het hier helemaal fantastisch. Zowel in de zomer als in de winter.

Nu stop ik ermee want mijn eten wordt koud, mijn vrouwtje heeft namelijk een lekkere pannenkoek voor me gebakken. Ik vraag mijn baasje even of hij nog wat leuke foto’s van mij heeft kunnen jullie ook meegenieten.

Een dikke poot van Kyla.
En, oh ja mijn baasje wil ook nog een klein stukje schrijven………

Maandagmorgen konden wij niets, het regende behoorlijk. Toen het om 12 uur droog was kwam Teuvo en konden we hem weer helpen.
Dinsdag kwam Kari weer en konden de beide mannen een flinke haal maken.
Wij zijn begonnen met het verven van het huisje. Dit geeft af en toe wat kunst en vlieg werk of ook wel goed balanceren.
Doordat ze hier met zelf gefabriceerde stijgers werken is het niet altijd even stabiel.

Is de steiger te kort aan een kant dan spijkeren ze gewoon een stukje plank er aan. Is een poot te lang dan zagen ze er weer een stukje van af. Simpel maar effectief. Maar goed, voor ons is dat natuurlijk even goed uitkijken.

Vandaag hebben we de lange zijkant nu voor de twee keer geverfd en de achterkant één keer.

Ook werd vanochtend de elekticiteitskabel in de grond gelegd. Dit ging met grof geweld, er liggen in de grond nogal wat stenen en die moesten er uit toen de geul gegraven werd.

Hout, hout en nog eens hout

2011-08-07T18:29:00.007+02:00

Zo eindelijk hebben we even tijd om een stukje te schrijven.

Want we hebben vanaf dinsdag niet meer geschreven en dan zouden jullie kunnen denken dat er niets gebeurd. Maar nee niets is minder waar.

Na het bereiken van het hoogste punt, en ja we hebben even met Teuvo nagezeten, hij met een Hollands Amstel biertje, zijn ze woensdag verder gegaan met de dakspanten. Dit komt nogal precies, we hebben nl. een twee punt constructie in het dak en het is dus steeds opnieuw meten en zagen. Woensdagmiddag kwamen Marja en haar twee vriendinnen langs met een fles champagne om ook het hoogste punt te vieren. Zij konden mooi Teuvo in het Fins vertellen dat wij Hollandse biertjes voor hem hadden.

Nadat de lange kant van het huis klaar was konden wij de uitstekende houtdelen in de kleur grijs verven. Deze kleur hebben wij voor het huis uitgezocht. De volgende dagen is deze kant bedekt met dakleer. Hierover komen nog bitumenplaatjes. Ondertussen hadden wij de daklijsten wit geverfd.

Donderdagmiddag kwam Marja met haar ouders langs, precies op het moment dat wij aan pauze nemen toe waren. Ze hadden koffie en heerlijke Finse zelfgemaakt zoete broodjes mee. Wat een timing. Tevens werden we uitgenodigd voor een heerlijke Sauna bij hun thuis. Dat kon onze lichaampjes wel gebruiken.Heerlijk! ’s Avonds op de terug weg naar ons huur huisje hebben we voor het eerst een Eland gezien. Zaterdag zijn we een vrouwtjes eland met haar jong tegen gekomen.

Vrijdag zijn we samen met Marja naar Joensuu gereden om daar wat papierzaken te regelen. Bijv. een verzekering voor het huis met inboedel en grond.

Omdat wij één nacht uit het huur huisje moesten (was daarna weer vrij voor ons) mochten we bij Marja en haar ouders overnachten. Haar vader had die dag verse vis uit het Pielinen-meer gevangen en die mochten wij ’s avonds proeven. De vis werd in een grote ketel gerookt en later met brood en wijn geserveerd. Hier hebben wij heerlijk van genoten, ja ….ook Helen heeft vis gegeten en vond het lekker.

Zaterdag en zondag zijn we weer samen aan het zagen en kloven geweest onze voorraad wordt steeds groter. We hebben zelf een hout hok inelkaar getimmert van oude houten pallets.

Het hoogste punt

2011-08-02T19:58:00.001+02:00

We vinden het super leuk dat jullie ons volgen en zo nu en dan een berichtje achterlaten op ons blog.

Sinds wij een Finse dongel hebben kijken wij natuurlijk zelf ook dagelijks op ons eigen blog of er ook een nieuw berichtje op staat. Iedereen reageert zo enthousiast bedankt daarvoor.

Gister was een feestelijke dag nl. we hebben het hoogste punt van ons huisje bereikt.
De Friese windvanger wappert in de top !!
Nadat we met 5 man sterk een balk van 8 meter 70 op de nok van het huisje hebben getild mocht Harmen deze vast slaan, en was het hoogste punt een feit.

Voor ons natuurlijk een geweldig moment.

De traditie in Finland is zo dat je met het hoogste punt een soort van erwten soep eet. Nou, de temperatuur is hier zo’n 22 graden en dan hoeven wij Friezen geen erwten soep. Morgen nemen we wat Nederlandse biertjes en borrelnootjes mee naar de bouw, en gaan we eens gezellig met die Finnen nazitten. Het wordt vast niet laat vermoeden wij… Verder zijn we druk bezig de eerste balken te verven, dat scheelt de bouwers tijd en wij hebben toch zeeën van tijd.

Verder hebben we vandaag de rest van al het hout wat Jogchum en Harmen hadden omgezaagd verwerkt tot mootjes. En daardoor is het uitzicht fantastisch geworden.

De buren rechts van ons kwamen aan het eind van de middag even langs. Wij hadden net een flesje champagne opengemaakt en kwamen ze dus juist op tijd om mee te proosten. Het is een ouder echtpaar waarmee we redelijk goed in het Engels kunnen communiceren.

We voelen ons al echte bouwvakkers, elke morgen bij het ontbijt ligt er een stapel brood klaar om mee te nemen naar de bouw. We maken dan een kratje met van alles en nog wat daarin.

Het weer zit ons geweldig mee, het is prima weer om te werken.
‘s Middags als we terug zijn bij het appartementje duiken we eerst het frisse Pielinen-meer in en zijn we weer bijna helemaal het heertje. Daarna een hapje eten maken en lang uit op de bank met een goed boek. Meestal gaan voor elf uur de luikjes dicht, want ja, bouwvakkers moeten er ‘s morgens vroeg uit, die slapen nooit uit, ze starten hier al om 07.00 uur. (wij komen wel iets later hoor!)

Stapelen

2011-07-31T18:42:00.023+02:00

De afgelopen dagen is er ook weer heel wat gebeurd.

Omdat Jogchum zaterdag weer naar huis ging zijn we vrijdag al vroeg naar de kavel gegaan om te zien wat wij konden doen, we wisten dat er die dag verder gebouwd zou worden. Teuvo was al bezig en wij konden gelijk aan de slag. Jogchum hielp mee met opstapelen (in elkaar zetten) van de balken en wij plakten van te voren isolatietape op het hout. De balken waren genummerd zodat we op volgorde konden stapelen.

Een kleine hindernis was wel dat wij geen Fins spraken en Teuvo geen Engels. Dus werd er af en toe met handen en gebaren gecommuniceerd en veel naar de bouwtekeningen gekeken en gewezen. Soms gingen we wat te snel voor Teuvo en moest hij even op adem komen. Ook was het af en toe even zoeken naar de balken want ze lagen niet allemaal bij elkaar. Halverwege in de middag kwam ook het elektriciteit bedrijf langs om de kabels en de meterkast te plaatsen. Dit was super snel want donderdagmiddag aangevraagd en de volgende dag werd het al geleverd. Een flinke kluif kregen we aan het eind van de middag, toen moesten twee enorm lange zware balken de lucht in. Arbo technisch was dit onverantwoord want ze waren loei zwaar. Beide mannen stonden op een trapje en Harm ondersteunde daar waar het kon. Maar na flink zwoegen konden de balken aan elkaar vast gezet worden. Het huisje is qua hoogte nu halverwege.

Zaterdag was m.b.t. het bouwen een rustdag en voor Jogchum zat het er jammer genoeg ook weer op. Hij is vroeg richting Helsinki vertrokken omdat hij de boot van 17.30 terug naar Travemunde moest halen. Wij zijn ´s avonds nog even naar de kavel gefietst. Een lekkere fietstocht met veel bergjes van de 3e categorie, toch nog zo'n 22 km in totaal.

Vandaag zijn we begonnen met al het hout wat we afgelopen donderdag hebben omgezaagd te verwerken tot mooie stammetjes . Met de motorzaag van Klaas (bedankt Klaas hij zaagt super )ging het geweldig, we hebben bijna de helft al verwerkt.

Het uitzicht is daardoor al geweldig mooi geworden. Ook hebben we een aantal berkenbomen omgezaagd, de takken willen we gaan gebruiken om een afscheiding te maken.

Morgen (maandag) melden wij ons weer op de bouw.

De bouw is begonnen

2011-07-29T18:26:00.002+02:00

Afgelopen zaterdag zijn we begonnen met het inpakken van Jogchum zijn bus.
In de stromende Nederlandse regen hebben wij alles in de bus gestopt en later bij zijn loods alwaar ook nog het één en ander van ons stond opgeslagen heringepakt.
Tjonge wat kon er veel in de bus, gelukkig maar, wat ja hoor… hoe groter het vervoer ….des te meer neem je mee. (maar goed dat niet iedereen gezien heeft wat er in al die plastictassen en dozen verstopt was. Houden we dus ook lekker voor ons zelf. Zo zijn we zondagavond bepakt en bezakt naar Travemunde vertrokken.
Na een bootreis waarop we zelfs een aantal uurtjes lekker op het zonnedek hebben kunnen liggen kwamen we na een reis van in totaal bijna 48 uur bij ons appartement in Koli aan.
’s Avonds zijn we natuurlijk gelijk bij onze kavel geweest . We waren enorm verrast wat er allemaal al was gebeurd. Er ligt al een oprijlaan in van bijna 60 meter en daar waar ons huisje komt te staan ligt al de fundering, met alle leidingen voor het warm en koud water, en ook de septictank ligt al in de grond. Er is dus de afgelopen week heel wat gebeurd.

Gistermorgen (woensdag) zijn we opnieuw naar de kavel gegaan om bomen om te zagen, onderweg er naar toe kwam ons een betonwagen tegemoet. We zeiden nog tegen elkaar ”zou die van onze kavel komen” Ja hoor, bij de kavel aangekomen lag er een verse laag beton op de fundering. Super !! weer wat gebeurd. Daarna zijn we gelijk begonnen met het omzagen van bomen, zodat we straks kunnen genieten van het mooie uitzicht, ook hebben we een aantal stammen die er al lagen gekloofd. Kunnen we in de winter maanden er warmpjes bijzitten We kregen hulp van Kyla die ook een stammetje bij droeg.

’s Middags zijn we nog even bij de concurrent van Jogchum langs geweest nl. Tulikivi. Hier hebben wij de laatste modellen bekeken. In de avond hebben wij een prachtige wandeling door het Nationaal Park Koli gemaakt waarbij het uitzicht weer adembenemend en zeer indrukwekkend was.

Vanochtend ( donderdag ) hadden we een afspraak met Seppo om even de laatste stand van zaken door te nemen. Seppo vertelde ons dat ze vanmorgen zijn begonnen met het opbouwen van het huisje. Het gaat nu echt allemaal heel erg snel. Er komt ook nu weer van alles op ons pad, maar we weten waarvoor we het allemaal doen. Vandaag mochten wij de elektriciteit regelen in Joensuu, zodat ze daar met de aanleg binnenkort mee kunnen beginnen. In de plaatselijke gamma hebben we de goede kleur verf gehaald omdat we al een aantal onderdelen van ons huisje kunnen verven.

Ook hebben we vandaag de inhoud van Jogchum zijn bus en van onze auto in de opslag van Teuvo mogen brengen ( 6 km van onze kavel ). Vanavond zijn we natuurlijk weer naar onze kavel gereden/gefietst ( de mannen gingen nl. op de mountenbike ) en waren we zeer enthousiast wat er vandaag allemaal al was gebeurd.

Het begint nu echt op ons huisje te lijken, heel bijzonder om het zo te zien “groeien”

Wat het weer betreft zit het ons enorm mee, het is steeds zo’n 25-27 graden. Prima weer om te werken. We starten elke morgen met een duik in het Pielinen meer .We houden jullie op de hoogte zodra er weer nieuwe ontwikkelingen zijn.

Een up date

2011-07-16T10:40:00.002+02:00

Afgelopen donderdag hebben we de laatste stand van zaken gekregen.
Omdat zoals we al eerder vermelden de weg nog niet was vrij gegeven, is alles wat betrekking heeft tot de bouw vertraagd.
De familie van Marja (onze Finse vriendin) heeft een kijkje genomen bij onze kavel en maakten zich zorgen omdat er nog niet zoveel was gebeurd. Hierop heeft de moeder van Marja contact op genomen met Seppo (bouwopzichter) en hun zorgen uitgesproken.

Hij heeft haar de reden van vertraging uitgelegd en beloofd dat hij met man en macht aan het werk gaat om toch zo snel mogelijk de realisatie van het sauna/gastenhuisje te voltooien. En ons een tijdsplanning zal sturen met foto’s. Dit heeft zich allemaal buiten onze inbreng om gespeeld, het is geweldig dat de ouders van Marja en die wij nog nooit ontmoet hebben dit voor ons doen.

Wij hebben donderdagavond van Seppo foto’s gekregen en daarop zien we toch dat er best wel wat gebeurd is. De weg op de kavel is al klaar en ook daar waar het huisje komt is alles al in gereedheid gebracht voor de fundering. Die zal de komende week gestort worden. Ook heeft de gemeente Lieksa aangegeven dat het huisje dichter bij de waterlijn mag komen te staan dan wat wij door hadden gekregen. Dit is natuurlijk geweldig, nu krijg je nog beter uitzicht.

Wel moeten wij bij de waterlijn nog wat bomen weghalen maar ja die zorgen er weer voor dat we er in de winter warmpjes bijzitten.
Jullie lezen wel wij zijn over een goede week bouwvakkers of houthakkers.

Start project.....

2011-06-13T19:10:00.004+02:00

Zo, het werd nodig weer eens tijd om een stukje te schrijven voor ons blog.
We zijn namelijk in de mei vakantie weer in Finland geweest.
Omdat we nu maar een week gingen zijn we vanuit Weeze ( Duitsland ) gevlogen en geland in Lapeenranta en vanuit daar was het nog 300 km rijden in onze gehuurde auto. Deze manier van vliegen en daarna met de auto is echt prima te doen. Terwijl wij reden viel en af en toe sneeuw, ja en dat voor 1 mei.
We hadden een appartement gehuurd in Koli zo’n kleine 10 km van onze kavel vandaan.
Natuurlijk zijn we een aantal keren naar onze kavel geweest, we hebben het nu ook voor het eerst zonder sneeuw gezien. Het ziet er geweldig mooi en groot uit. Het Pielinen meer was nog voor de grootste gedeelte bevroren. Je zag wel dat het ijs al langzaam begon af te nemen en dat leverde prachtige plaatjes met kruiend ijs op..

We zijn echt ontzettend blij dat we onze droom gaan verwezenlijken. Maar het blijft ook best wel spannend allemaal en er komt soms ook heel veel op ons af, waar we niet altijd rekening mee hebben gehouden.
Gelukkig hebben we alles goed door kunnen spreken met onze bouwopzichter Seppo. Met hem en zijn vrouw Minna hebben we heel wat uurtjes doorgebracht.

Tijdens onze bezoekjes aan de kavel hebben we ook kennis gemaakt met de buren rechts van ons. Een ouderechtpaar die een aantal maanden van het jaar (vanaf het voorjaar tot de herfst) in hun Möki verblijven. We mochten hun huizen bekijken, een sauna/gastenverblijf en hun grote woning die zij zelf gebouwd hebben. Na de rondleiding kregen we vers Berkenwater te drinken, je kan namelijk twee maanden in het voorjaar het sap uit een Berkenboom aftappen en gebruiken voor consumptie.
Het smaakte licht gezoet en het was heerlijk koud.

Zoals het er nu voorstaat beginnen ze volgende week met het rooien van de bomen die op het stuk staan waar de weg en het huisje komt. Daarna komt er zand op de weg en gaat het grondwerk beginnen.
Afgelopen donderdag is het huisje geleverd.

Dit gaf wel nog een probleem, de weg was namelijk nog niet vrijgeven voor zwaar vrachtverkeer door de gemeente Lieksa. Omdat het er zo lang winter is geweest heb je veel smeltwater, hierdoor heb je kans dat de weg gaat verzakken.
Gelukkig heeft Seppo wel toestemming gekregen voor het laten bezorgen van het huisje op onze kavel.

Een droom komt uit

2011-01-05T19:55:00.019+01:00

Als jullie onze verhalen op ons blog gelezen hebben, en ook een beetje tussen de regels door, weten jullie zeer waarschijnlijk wel dat we helemaal verliefd zijn geworden op Finland.
We zijn met de Kerstdagen niet alleen naar Finland gegaan om hier vakantie te houden, maar ook om het één en ander te regelen.
Sinds september 2010 waren we namelijk bezig met een kavel, een stuk grond van bijna 4800 m2 op het schiereiland Hattusaari, vlakbij Koli aan het Pielinen meer. Een droomplekje !!!

Afgelopen zomer waren we te gast bij Marja die op dit eiland haar vakantiewoning heeft, we werden gelijk helemaal ondersteboven van deze prachtige locatie.
We keken elkaar eens aan en zeiden tegen elkaar dat dit onvoorstelbaar mooi zou zijn om hier een eigen huisje/plekje te mogen hebben. Daar konden we toen alleen nog maar van dromen, beiden hadden we tranen in de ogen en een brok in de keel, zoiets moois hadden we nog nooit gezien.

En nu … een paar maanden later hebben wij deze droom gerealiseerd. Wat een rijk gevoel !! Niet qua geld maar qua gevoel.
Een plekje op dat eiland, een paar kilometer van Marja vandaan. Hier krijgen wij ons eigen vakantiehuisje. Het was allemaal erg spannend de laatste maanden. We hebben heel veel steun gehad van Marja die voor ons de belangrijke papieren vertaalde en contact had met de makelaar. Haar ouders die de kavel hebben bekeken en een makelaar die alles met de verkoper heeft kunnen regelen zodat we het met de Kerst konden bekijken en de zaken konden afronden.
Geweldig wat die mensen voor ons hebben gedaan.

Zo zijn wij dus dinsdag 21 december naar Joensuu gegaan alwaar we een afspraak hadden met de makelaar. Samen met haar hebben we de kavel bezocht en bekeken. Het stuk grond waarop dit moment allemaal bomen staan heeft 45 meter eigen rots strand. (Dit was door de laag sneeuw natuurlijk niet goed te zien, behalve dan de punten van rotsen die er boven uitstaken).
We hebben straks in de winter ons eigen “Thialf” voor de deur.
Na alle formaliteiten te hebben getekend voelden we (en nog) ons echt groot grond bezitters.
Dit is ons uitzicht recht voor ons.

Uitzicht rechts
Thuis hadden we ook al brochures opgevraagd van Finnlamelli, een bouwbedrijf. In één van die brochures hadden we een leuke sauna/gastenverblijf zien staan. Het bedrijf had ook een vestiging in Joensuu. Dus na het bezoek aan de makelaar hebben we het bedrijf opgezocht en wat bleek, het was een kantoor aan huis. Daar stonden we dan gedrieën want ja, Kyla was ook mee.
Wat we toen meegemaakt hebben was zo bijzonder, aan de keukentafel is het huisje met potlood en gum getekend en bewerkt zoals wij dat graag wilden. De man sprak geen woord Engels maar gelukkig was de dochter thuis die deze taal wel goed sprak. Zij vertaalde alles wat wij maar ook wat haar vader zei, geweldig. De moeder had net prachtige sokken gebreid en was alweer met een nieuw stel bezig. Ze vond het erg jammer dat ze geen woord Engels met ons kon praten want ze wou graag met ons communiceren. Na drie uur waarin we koffie met eigen gemaakte broodjes en ander lekkernij hadden genuttigd vertrokken we met een tekening van het huisje, een paar eigengemaakte sokken, twee prachtige grote saunahanddoeken en een warm gevoel van binnen. Zoiets is hier niet denkbaar.
We zijn met een geweldig “rijk “ gevoel weer terug naar huis gegaan. Het jaar 2010 hebben we op een fantastische manier afgesloten en we zijn 2011 op een super mooie manier begonnen.
Benieuwd hoe het verder allemaal gaat met ons project.??
Blijf ons blog in de gaten houden .

Voor de mensen die later eens om een bakje willen komen voegen we alvast de volgende link toe (bij nummer 1 rechts afslaan)

http://kartat.eniro.fi/query?what=map_adr&geo_area=KOLI%20Hattusaari

Laatste morgen Outokumpu, op naar Helsinki

2010-12-27T20:42:00.005+01:00

Zo vanochtend ging de wekker om 07.30 uur, want we vertrekken vandaag naar Helsinki alwaar we 1 dag verblijven om daarna op dinsdag 28 december weer met de boot terug te gaan. De boot vertrekt namelijk al om 17.30 uur en we wilden het niet riskeren om deze te missen. Dus hebben we er voor gekozen vandaag naar Helsinki te gaan en dan morgen rustig op ons gemak naar de haven te vertrekken. We werden nog even op een mooie zonsopgang getrakteerd.

Vanmiddag kwamen we om 14.30 uur aan bij ons hotel Grand Marina in Helsinki. Een mooi hotel alwaar we in de zomer van 2009 ook al eens zijn geweest.
Het ligt op loopafstand van het centrum.
In het Esplanade park zijn de bomen helemaal voorzien van lichtjes, een prachtig gezicht vooral toen het helemaal donker was.
Het is ons opgevallen dat de versieringen hier veel eenvoudiger, ingetogener zijn dan bij ons. Pas op Kerstavond wordt de boom in huis gebracht en versierd met houten figuurtjes en of enkele ballen. Geen slingers en e.d.
We hebben nog wat leuke Finse kerstspulletjes gekocht.
Morgen nog een boot dagje en dan zit onze vakantie er weer op. We hebben het heerlijk gehad met een aantal bijzondere gebeurtenissen.

Bijzondere Kerstdagen

2010-12-27T19:48:00.007+01:00

Op Kerstavond/namiddag is er een Finse traditie dat men naar het kerkhof gaat om daar bij de dierbaren een kaarsje aan te steken. Wij waren mee gevraagd door Maaret en Jakko Kaksonen om dit gebruik mee te willen maken.
Zo gingen we tegen 16.00 uur naar de begraafplaats vlakbij Outokumpu. Onderweg zagen we dat nu bij elk huis wel een pad van lichtjes gemaakt was. Bij de begraafplaats aangekomen heerste daar een bijzondere sfeer. Meer dan honderd kaarsjes die op een met sneeuw bedekte begraafplaats branden. Je kreeg er een warm gevoel van om op deze manier de overledenen bij het Kerstgebeuren te betrekken. Daarna werden we weer naar het huisje gebracht en kregen we te horen dat we niet moesten schrikken als er die avond op de deur gebonsd zou worden.
Want ja, het is Kerstavond en dat is de avond dat Santa Claus kan langs komen.
Halverwege de avond hoorde we het klingelen van een bel en zagen we Santa Claus die ons huisje gevonden had. (Ook wij hadden ook een pad van lichtjes gemaakt).
Na drinken en koekjes voor de beste man klaar gezet te hebben vroeg hij of wij wel braaf geweest waren. Natuurlijk waren we lief geweest, en daarom haalde hij cadeautjes voor ons uit zijn zak. We vwerden verrast met enkele Finse artikelen waaronder, een kuksa, een boekje over Finland, glaswerk van Ittala en koekjes, geweldig. Hij mompelde nog wat Finse woordjes en wij knikten braaf van ja. Daarna vertrok hij weer in de duisternis, wel zonder Rudolf.(maar die had hij waarschijnlijk ergens geparkeerd)
We hadden ’s morgens geprobeerd om de auto te starten maar die vond het welletjes, ondanks de wollen deken die wij over hem hadden gelegd, veel te koud. Het was ook al de tweede dag met -31 C. graden en ja daar zijn Nederlandse auto’s niet op voorbereid. Gelukkig heeft de Fam. Kaksonen ons de volgende dag geholpen met het starten van de auto. Het zou de komende dagen niet zo streng meer vriezen, maar -17 C. graden. We hebben zelf de kou getrotseerd en een wandelingetje gemaakt. Maar je kan aan ons wel zien dat het héél koud was.
Tweede Kerstdag konden we voor het eerst even langlaufen, omdat de temperatuur dit toe liet. Heerlijk, de route ging over het bevroren meer wat voor ons huisje lag. Verder hebben wij lekker gelezen, de houtkachel goed opgestookt en naar de Kerst cd’s geluisterd. Dit is echt genieten.

Koud, kouder het koudst.

2010-12-23T09:42:00.005+01:00

Zo we maken gelijk twee berichten omdat wij op ons adres geen internet hebben.
We zijn nu even in Joensuu om daar nog wat boodschappen te halen. Kerst en de kerstavond is hier erg belangrijk en de winkels gaan vroeg dicht dus we moeten even voor een aantal dagen wat inslaan.
We merkten gisteravond al dat het erg koud werd en ja hoor vanochtend protesteerde de auto even omdat het -31 graden C. was. Dus jullie begrijpen al, Kyla die als de bliksem snel een plasje deed en wij die heel wat laagjes kleren aan moesten trekken om ons hier tegen te wapenen.
Maar mensen wat is het hier prachtig, we voegen wat mooie plaatsjes toe.Het is te koud om te gaan langlaufen gelukkig hebben we voldoende leesvoer mee en de houtkachel maakt overuren.
Gister hebben we ons kerstboopmje gekregen en bij deze wensen wij een ieder hele fijne en bijzondere kerstdagen toe..

Zeedag

2010-12-23T09:34:00.003+01:00

De rit naar Travemunde verliep afgelopen zaterdag uitstekend. Op een paar gladde stukjes snelweg na ging het prima. We waren tegen elfen bij de haven van Travemunde. Na dat we hadden ingecheckt mochten we na een klein half uurtje de boot op. Heerlijk, konden we eindelijk onze hut op zoeken. We waren namelijk een klein beetje vergeten dat de klok een uurtje vooruit ging, dus toen we goed en wel in onze hut waren bleek het al ½ 2 te zijn. Dus maar snel onze kooi ingedoken. Na een prima nacht en een goed en stevig ontbijt hadden we vandaag een zeedag. We zaten namelijk de hele zondag op volle zee. Ondanks dat het een flinke boot is merkten we wel dat het buiten stevig waaide. De boot ging volgens Helen flink heen en weer. Verder is het heerlijk relaxt. Beetje lezen , winkelen en natuurlijk lekker in de sauna en whirlpool ( met zeezicht !!!) waar krijg je dat nog tegenwoordig. Na dat ik een ronde in de sauna was geweest ging ik even op het buiten dek afkoelen. Want ja, na een sauna gang moet je even afkoelen. Nou, daar was ik snel afgekoeld ( wat een storm en sneeuw ) Maar in dat korte stukje dat ik mij even buiten ging afkoelen en genoot van de geweldige ver gezichten realiseerde ik mij wel dat wij twee zeer bevoorrechte mensen zijn, zo zit je vorige week op de boot van Ameland naar Holwerd en nu zitten we op de boot naar Helsinki.We kwamen op Maandag 20 December om 07.30 aan in de nieuwe haven van Helsinki aan. Het duurde een klein uurtje voordat we van de boot mochten rijden in verband met het aantal vrachtwagens die ook allemaal van de boot moesten. De reis ging verder richting Outokumpo een kleine 5 uur en bijna 400 km rijden. De wegen waren prima. De rechter rijbanen waren schoon en de linker rijbaan was nog bedekt met wat sneeuw. Als dit in Nederland het geval zou zijn hadden we gelijk een weeralarm, maar hier is dat normaal. Om kwart over twee kwamen we iets vermoeid aan in Outokumpo, waar Maaret ( eigenaar ) ons stond op te wachten. Ze was blij dat we er waren. Die heeft ons het huisje laten zien waar we verblijven. Een prachtig houten huisje ( mokki ) aan het water . Met een heerlijke grote houtkachel en sauna. Nadat we onze spullen hadden uitgepakt zijn we nog even snel naar buiten gelopen. Het is hier namelijk om 4 uur donker. We zitten aan het water, dus zijn we nog even het water opgeweest. De eigenaar had al tegen ons gezegd dat het meer veilig was en dat was dus ook zo, wat een ijsvlakte!! geweldig om te zien en om op te staan. Heerlijk om hier een week te verblijven.
De temperatuur was inmiddels gedaald tot 12 graden onder nul. We hebben gauw onze spullen uitgepakt en de houtkachel aangedaan. Vervolgens de zelfgemaakte ( door onze beide moeders !!!) snert en linzensoep warm gemaakt. En dan denk ik dat we vanavond onze kooi maar lekker vroeg gaan opzoeken.

Ja hoor, we weer gaan naar Finland

2010-12-18T13:11:00.007+01:00

Deze keer kiezen we ervoor op met de kerstdagen in Finland te zijn i.p.v. de voorjaarsvakantie.
Ook hebben we voor een ander gebied gekozen nl. Koli en omstreken.
We zijn hier in de zomervakantie ook geweest en vonden het hier erg mooi.
Het is een gebied met vele mogelijkheden, zowel in de zomer als in de winter.
We hebben een huisje in Outukumpu gehuurd en vertrekken vanavond per boot naar Helsinki.
Hier komen we maandagochtend om 07.30 uur aan en dan is het nog een 450 km. rijden. Ja, we gaan namelijk met onze eigen auto en ook Kyla nemen we deze keer weer mee.
Voor haar hebben we wel een extra hondendekje moeten aanschaffen want de temperaturen variëren hier van -15 graden C. tot -30 graden C. Dus een alternatieve elfstedentocht kan hier makkelijk gereden worden. We zitten bij het Pielinenmeer en zoals we in ons zomerverslag hebben geschreven kan je dus nu met de auto erover heen rijden. Een hele bijzondere ervaringen denken wij. Of wij dat ook gaan doen????
Via ons blog houden we jullie weer op de hoogte van ons Fins avontuur.

Laatste bezienswaardigheden

2010-08-17T09:59:00.006+02:00

Zo vandaag is het de laatste dag en vertrekken we vanavond met de boot van Helsinki naar Rostock. Gister hebben wij nog enkele leuke dingen bekeken en bezocht. Zo wilde Helen graag nog naar het plaatsje Toijala, waar ze weefgetouwen maken en weefattributen verkopen. Op de terugweg zijn we via Iittala gegaan, het plaatsje waar het bekende glas en keramiek gemaakt wordt. We hebben de glasfabriek bezocht en gekeken hoe ze d.m.v. met de mond geblazen vazen maakten. Ook hebben we het één en ander op de film gezet. Achteraf bleek dat we helemaal niet mochten fotograferen (daarom keken ze ons waarschijnlijk ook zo aan), maar ja ons Fins …(trouwens het was een pictogram wat we gemist hadden,fototoestel met een streep erdoor bij de ingang). Leuk en interessant om te zien hoe het in zijn werk gaat, en ook erg warm. Alles wordt dus nog met de hand/mond gemaakt. (Is het daarom zo duur ?) We vervolgden onze reis naar de plaats Hämeenlinna . Deze plaats is bekend om zijn hele oude burcht. Kasteel Hämeen Linna is middeleeuwse burcht in de stad Hämeenlinna. Het is op de kust van Lake Vanajavesi. Oorspronkelijk stond het op het eiland. Het werd vermoedelijk gebouwd in het midden van de 13e eeuw. Het oorspronkelijke kasteel werd gebouwd van grijs steen en baksteen. Aan het einde van de 16e eeuw verloor het zijn kasteel verloren zijn militaire betekenis. In de 18de eeuw, werd het kasteel herbouwd en is het uitgebreid door verschillende bastions. In de 19e eeuw werd het kasteel gebruikt als gevangenis tot 1953. Na dit jaar is er begonnen met een uitgebreide reconstructie van het kasteel. In 1988 werd het als museum geopend. Het was erg indrukwekkend, muren van bijna 2 meter dik, het ademde echt nog een stukje historie uit. Na 1 dag op de boot van Travemunde naar Malmö, 2 dagen in het huis van Marleen en Ulf te Nissafors, 1 nacht in een trekkershutje in Kappelskar, 6 dagen op een camping op Äland, 1 nacht in een duur hotel te Jyväskylä, 4 dagen op een camping in Tornio, 8 dagen op een camping in Salla, 9 dagen op een camping in Koli, 1 nacht bij Marja in Pertunmaa, 5 dagen Helsinki en 1 dag/nacht op de boot van Helsinki naar Rostock, en goed 6000 km rijden is deze vakantie nu weer voorbij. We hebben een prachtige tijd gehad, veel gezien en beleefd. Leuke en nieuwe contacten gelegd. (je weet maar nooit waar het goed voor is, de bekende c-tjes). Ook hebben we het erg getroffen met het weer, volgens de Finnen is het nog nooit zo warm geweest als dit jaar. De dagen met een regenbuitje zijn dus ook op één hand te tellen. Vanuit Helsinki willen wij een ieder weer bedanken die ons gevolgd hebben via ons blog. Groetjes Harmen en Helen.

Helsinki Marathon

2010-08-14T20:23:00.009+02:00

Toen we vanmorgen de gordijnen van ons hotelkamer open deden regende het pijpenstelen. Een enorme hoeveelheid water met veel donder en bliksem. Niet voor te stellen dat het vandaag 28 graden zou gaan worden. Vanmorgen waren we eerst nog even naar de treinen gelopen om te kijken hoe laat die richting Helsinki gingen. Daar hoorden we dat er een aantal treinen waren geannuleerd i.v.m. inslagen door de bliksem. Helen werd nog geïnterviewd door de plaatselijke omroep of we hadden gehoord van het uitvallen van de treinen, en hoe we dat dan hadden gehoord. Er werd wel steeds iets omgeroepen op het station maar ons Fins en Zweeds is nog niet zo denderend. Het was ondertussen alweer droog en benauwd geworden. Samen ( Kyla bleef in het hotel, die heeft Helen later opgehaald ) zijn we met de trein naar Helsinki gegaan die maar 15 min duurde. Na een kleine 2 km lopen waren we bij het Olympische stadion. Daar heb ik me eerst omgekleed en mijn kleren voor na de marathon afgegeven. Toen zijn we richting de startvakken gelopen, daar hoorden we dat er ruim 6.500 deelnemers waren en daarvan ruim 800 buitenlanders.

De start was dus om 15.00 uur en de zon scheen al flink. De planning was dat ik rustig aan zou beginnen en dat heb ik op zich ook wel gedaan, maar het ging vanaf het begin gewoon al lekker. Ik genoot van de omgeving en de mooie gebouwen, ook het publiek was erg enthousiast. Waar ik zelf niet zo van genoot is dat er een flink aantal heuveltjes en bruggen in het parcours zaten. Dus voor een snelle tijd moet je niet de Helsinki marathon gaan lopen. (voor de lopers onder ons !!) Tot het 32 km punt ging het lekker en liep ik op een tijd van 3.20, maar vanaf dat punt was ik meer met mezelf bezig dan met de omgeving. Daar kwam het even op karakter en doorzettingsvermogen aan. Dat waren 10 hele zware km met daarbij nog een aantal behoorlijke klimmetjes, daar heb ik ook wel wat tijd verloren. Maar ik had zoiets van blijven genieten en gezond over de finish komen dat was het belangrijkste. De tijd die ik liep was 3.26.28 (247 ste)en daar ben ik super tevreden mee. Prachtige zware ‘gouden’ medaille gekregen, het was namelijk de 30 editie van de HCM en weer een schitterende ervaring rijker, zo zie ik het maar !!! Het is toch totaal iets anders als je in de vakantie een marathon gaat lopen, de voorbereiding lijkt totaal niet op de voorbereiding die ik anders heb. De uitslagen staan denk ik wel vrij snel op www.helsinkicitymarathon.com mijn startnummer is 3268.

Bezoek mökki in Pertunmaa en Hotel Sello in Espoo

2010-08-13T19:54:00.004+02:00

Gister zijn we dus vertrokken voor de laatste kleine week vakantie. We troffen het erg goed met het weer, het was mooi en we hebben de tent goed droog mee kunnen krijgen. Marja had ons ook voor haar andere mökki in Pertunmaa uitgenodigd wat ongeveer nog 300 km rijden was maar wel in de richting van Helsinki. We vertokken om 12.00 uur van de camping en kwamen rond 16.30 uur aan bij Marja. Weer een mökki gelegen aan het water waar Kyla gelijk weer indook. (p.s. Opa en Oma ik durf al van de hoge duikplank - steiger te duiken, wel 1 meter hoog. Zie filmpje)
's Avonds weer heerlijk gebruik mogen maken van de sauna en de traditionele Finse worstjes gegeten, geweldig dat we dit aanbod hebben gekregen. We hebben sinds 4 weken weer eindelijk eens op een gewoon bed kunnen slapen, want zoveel weken op een luchtbed is niet altijd een pretje, je rolt vaak naar binnen of hij is weer langzaam leeg gelopen en moet er weer wat lucht bij gepompt worden. Vanochtend zijn we om 11.00 uur vertrokken richting Helsinki alwaar we eerst naar het Olympisch stadion zijn gereden. Harm heeft hier zijn startnummer opgehaald en daarna zijn we naar ons hotel Sello in Espoo gegaan. Een prachtig eigentijds hotel, nabij een enorm groot winkelcentrum. Nou, morgen is het dan zover, zaterdag 14 Augustus de Helsinki City Marathon. In de vakantie heb ik om de dag getraind. Meestal tussen de 12 á 20 km en in een tempo van 12 km p/u. Ik hoop dat dat genoeg is geweest. De start is hier om 15.00 en het wordt morgen een (te) warme dag om te lopen. Namelijk 28 graden en de vochtigheidsgraad 69% dus Spaans benauwd in Finland. Ik heb besloten om het morgen echt rustig aan te doen, en ik ga lopen op een tijd van 3.30 uur. Lekker genieten van de uitzichten, en sfeer snuiven het schijnt zo te zijn dat je onder het lopen constant het water ziet. Misschien duik ik er onderweg wel even in als ik te warm heb. Mijn startnummer is 3268 en uitslagen en andere info van de marathon staat op www.helsinkicitymarathon.com Morgen schrijven we wel even hoe het afgelopen is.

Laatste kampeerdagen !!

2010-08-11T19:15:00.005+02:00

Jammer genoeg zit het kamperen met onze tent er voor dit jaar op. We hebben genoten van het kamperen met onze tent, wat een heerlijk "woonhuis" hij is lekker ruim en wat ook niet onbelangrijk is waterdicht. We hebben op hele mooie tot prachtige plekjes en campings gestaan. En komen op een aantal volgend jaar zeker terug.!!!! Morgen 12 Augustus vertrekken we richting Mikkili, dat ligt ongeveer 200 km vanaf Heslinki. Marja heeft in Mikkili ook een Mökki ( vakantiehuis ( je ) en daar mogen we een nachtje blijven slapen. Maandag hebben we een bezoekje gebracht aan de stad Joensuu, want ja, Helen wou graag naar weef spulletjes kijken. Het bleef natuurlijk niet bij kijken dat snappen jullie natuurlijk wel. Dus werd er van alles ingekocht ( hoe we het mee krijgen zien we wel ) Dinsdag zijn we weer naar het National Park gegaan alwaar we een bezoek brachten aan de Pirunkirkko of te wel ( Devil’s church), dit is een grot/spelonk in de vorm van een Z. Hij is 34 meter lang en heel smal waar je elkaar bijna niet kon passeren. Ook moest je goed uitkijken voor je hoofd en waar je je voeten neer zette. Erg spannend allemaal dus. De legende gaat dat de duivel daar waar de rotsen zich sluiten in het hol zijn eigen kerk heeft. Natuurlijk hebben we foto’s gemaakt, maar ze zijn bijna allemaal bewogen. ( duivels werk ???? ) Vervolgens zijn we nog met de stoeltjes lift naar Ukko-koli berg gegaan ( ruim 300 meter hoog ). Kyla mocht op eigen risico ook mee. Een prachtig uitzicht onderweg naar de top van de berg. In de winter schijnt dit een prachtig ski gebied te zijn. Vandaag hebben we nogmaals een bezoek gebracht aan het “ Stone-center “ , omdat we zelf ook een aantal stenen hebben gevonden wilden we daar graag wat informatie overhebben.. Want ja,we dachten natuurlijk dat wij hele bijzondere stenen hadden. Jammer genoeg waren de mensen van het laboratorium niet aanwezig, dus moeten we zelf opzoeken via internet of volgend jaar maar weer mee nemen deze kant op . wat absoluut geen straf is. Ook konden we de afgravingen van Tulikivi kachels zien. Wat een enorme diepe afgravingen. Geweldig om te zien. Hoe ze daar met grof materiaal de rotsen in stukken zaagde om er vervolgens spekstenen kachels van te maken. Tot slot wil Kyla nog graag even wat blaffen. Die baasjes van mij zijn ook een lekker stel zeg. Van de week gingen ze raften met een grote boot het water op. Ik gelijk helemaal blij natuurlijk, maar die blijdschap duurde niet zo lang. Ik hoorde namelijk dat ik niet mee mocht ( te gevaarlijk !! ) Ik werd aan een hele grote boom vast gemaakt. Zat ik daar wat alleen in het grote bos maar gelukkig was er een vreemde meneer in de buurt die zo nu en dan even met me kwam spelen. Hij praatte wel tegen mij maar ik verstond er niet zo veel van. Het duurde niet zo lang toen waren mijn baasjes er gelukkig weer. Verder wil ik jullie graag een filmpje laten zien wat mijn baasjes hebben opgenomen. Zoals jullie wel weten ben ik gek van water, ik wilde graag deze vakantie het duiken onder mijn hondenknieën krijgen. En heb hier dus flink op geoefend. En ik moet eerlijk zeggen dat het me redelijk gelukt is. Hieronder is het resultaat te bewonderen. Een poot van Kyla

National park en Raften

2010-08-08T16:29:00.002+02:00

Zoals we al eerder schreven op ons blog heeft Koli en omgeving heel veel te bieden. Zo zijn we vrijdag met Marja en een vriendin van haar, Tina, naar het National park van Koli geweest. Het National Park is vooral bekend om zijn drie toppen, waarvan de bekendste Ukko-Koli met zijn 347 m. is, dan heb je Paha-Koli (334 m.) en Akka-Koli (339m). Ukko-Koli is tevens bekend om zijn prachtige uitzicht over het Pielinen meer, Akka-Koli dit is de plaats waar ze een kruis hebben geplaatst en wat tevens als openlucht kerk wordt gebruikt. (Heilige plaats) Op de top van Akka-Koli werden vroeger mensen terecht gesteld. Vooral ‘heksen’ werden hier op de proef gesteld of ze wel of niet heks waren. Als ze nl. wel heks waren konden ze hier vanaf vliegen, en niet ja……dan vielen ze langs de enorme steile rotswand te pletter. We hebben genoten van deze prachtige overweldigende omgeving.

Zaterdag zijn we naar Ruunaa gereden alwaar we samen met Tina zijn wezen raften. Met 10 personen in een rubberboot, waarvan 8 personen moesten peddelen (hard werken dus), de gids die tevens stuurvrouw was en een melder van de stroomversnellingen die er aan kwamen die zat voor op de punt. Dat betekende Harm en Tina waren werkers en Helen mocht voor op de punt de eerste watergolven op vangen. Na uitleg (alles in het Fins, fijn dat Tina als tolk optrad) kregen we zwemvesten aan en een helm op. Er waren stukken bij die op de motor werden afgelegd maar kwam je in de buurt van een stroomversnelling moest er gewerkt worden. Geweldig, na 3 heftige stroomversnellingen mochten we bij de laatste die 1 km lang was ons uit de boot laten glijden en mee laten voeren in de stroomversnelling. Je moest op je rug gaan liggen en je voeten omhoog houden anders kon je onderwater je benen stoten aan de stenen. Super!!!!!!!!!! Jammer genoeg was het te snel voorbij. We zijn al met al anderhalf uur aan het raften geweest. Na het raften stond er een Finse lunch klaar met streekgerechten.
Op de terugweg zijn we via Lieksa met de veerpont over het Pielinen meer gevaren naar Koli. Deze route wordt dus in de winter met de auto gedaan. De overtocht duurde ruim anderhalf uur, maar was absoluut de moeite waard. Veel onbewoonde maar ook bewoonde eilandjes zagen wij voorbij komen. En wij maar denken…wat zou het mooi zijn omdaar………?????

Koli

2010-08-05T19:02:00.005+02:00

Afgelopen dinsdag zijn we later dan gepland vertrokken, dit omdat het om 08.00 uur flink regende en onze tent dus niet konden inpakken. Dus konden we onverwachts een uurtje langer blijven liggen. Kent (chef van restaurant Maja) had ons uitgenodigd om bij hem nog even een kop koffie te halen voordat we vertrokken. Dit om 10.00 uur gedaan (hij had ook nog wat moois voor ons) en ondertussen klaarde de lucht op en toen wij om 11.00 uur bij de tent kwamen was deze al bijna droog.
Om 12.15 uur vertrokken we richting Koli, een reis van dik 500 km en dat betekende zo’n 6,30 uur rijden.
Om goed half 7 kwamen we op de camping “Future Freetime” aan, deze camping ligt aan een klein meertje dat parallel loopt aan het Pielinen meer. Dit meer is één van de oudste meren van Finland (10.000 jaar) en is op zijn langst 90 km en op zijn breedste punt 28 km. Er liggen 1259 eilandjes in. Bijzonder is dat in de zomermaanden er een veerdienst is tussen Koli en Lieksa gaat, maar tijdens de wintermaanden rijden de bewoners deze route met hun auto over het ijs. Koli heeft een National Park waar je beren, wolven en elanden kunt vinden.
's Avonds werden we gelijk getrakteerd op een prachtige zonsondergang.Het leek alsof de lucht in brand stond, geweldig.
Gister (woensdag) kregen wij een uitnodiging van Marja om bij haar een hapje te gaan eten en gebruik te maken van de sauna. Marja en haar familie hebben een vakantiehuisje (Mökki) op een schiereilandje in het Pielinen meer. Het was super leuk, een prachtige plek en heel gezellig. We hebben genoten van een echte Finse sauna met bijpassende gerechten.
Vandaag hebben we het Finse steencentrum bezocht. Op deze locatie staat o.a. de Tulikivi fabriek ( een bekende Finse spekstenen kachel), een steenmuseum, keramiek en andere stenenwetenswaardigheden. Het was interessant en we hebben weer prachtige kachels gezien
De omgeving van Koli is erg mooi. Je kan hier in de buurt raften en ook zitten we dicht bij de plaats Joensuu waar ik afgelopen jaar mijn kleed heb geweven.
Jullie begrijpen wel, wij zijn hier nog niet weg.

Salla vanaf de top

2010-08-02T14:57:00.006+02:00

Zo als we eerder hebben geschreven wilden we nog een paar dingen hier in Salla doen, nl. naar de top van de berg en een bezoek aan het rendierenpark i.v.m. het verkrijgen van een gewei. Gistermiddag hebben we de berg beklommen, natuurlijk niet via de officiële route maar rechtstreeks via de zwarte piste. Een hele klim en een echte kuitenbijter. Af en toe vond ik (Helen) het wat eng om niet achterover te vallen want dan zou je zo naar beneden rollen. De top ligt op 475 meter en hier komen diverse skipistes bij elkaar. Maar het was echt de moeite waard, wat een uitzicht, fantastisch. Je had enorme vergezichten en ook hier waren er natuurlijk weer rendieren. We hoopten een stuk gewei te vinden, maar nee hiervoor moesten we toch echt naar het rendierenpark Jotos. ’s Avonds alle twee weer even lekker in de sauna geweest, dat is toch wel fijn dat je hier net als in Tornio elke avond tot 20.00 uur gratis in de sauna mag. Ja en als er dan zo weinig mensen op de camping staan heb je dus bijna altijd de sauna voor jezelf. De sauna is niet gemengd, er is dus een aparte voor de vrouwen en één voor de mannen. Je kan hem wel af huren en dan kan je samen gaan. Maar wij gaan om de beurt zodat er ook steeds iemand bij Kyla is. Vandaag zijn we dus even naar het rendierenpark Jotos geweest. We mochten zelf weer in de schuur zoeken naar een gewei wat wij mooi vonden. Ach ja en dan wordt Helen wat hebberig en heeft dus niet 1 maar 3 stukken meegenomen.
Hierbij een filmpje van Kyla met haar nieuwe waterspeeltje.

Salla en omgeving

2010-07-31T16:19:00.005+02:00

We zijn afgelopen maandag weer naar het voor ons vertrouwde Salla vertrokken.
Onderweg kwamen we de eerste rendieren al weer tegen en toen we nog maar net onze tent hadden opgezet kwamen ze ons welkom heten op de camping. Dit vinden wij geweldig, dat de rendieren dus rond je tent lopen en nieuwsgierig kijken wie er nu weer nieuw zijn. Het blijft bijzonder om hier nu weer in de zomer te zijn, het is een enorm verschil met de winter.
We werden 's ochtends wakker van een onweersbui maar gelukkig bleef het droog in onze tent. Het was/is erg rustig op de camping, er komen vaak 's avonds een aantal campers die dan de volgende dag weer verder trekken.
We treffen het erg met het weer, we hebben tot nu toe hier geen kachel en lange broek aan gehad. Juist 's avonds wanneer we voor onze tent zitten zien we vaak prachtige zonsondergangen.
Let wel dit is pas 's avonds rond 23.00 uur.
Er zijn hier ook een aantal mensen die ons nog van de afgelopen jaren herkennen en het erg leuk vinden dat we weer hier zijn. De chef van het restaurantje "Sallainen Maja" heeft zelfs Harmen gevraagd of hij in de winter één keer gastchef wil zijn voor een Hollandse avond, super leuk dus. Ook hebben we van Raisa (werkzaam op de camping) een rendiergeweitje gekregen. Haar man heeft een rendierfarm (het rendiervacht van thuis komt ook bij hem vandaan).
Ook Bart hebben we weer ontmoet en gezellig mee gesproken, gelukkig heeft hij een goede wagen want op een gegeven moment was Harm aan het hardlopen en vroeg of ik hem kon ophalen met de auto, nou dat was niet een normale weg zonder de wagen van Bart had Harm het stuk echt terug moeten lopen.
Vandaag (zaterdag) zijn we een stuk wezen toeren. We zijn eerst naar Kemijärvi gegaan, een plaaats die aan de rivier de Kemijoki ligt. De rivier is de langste van Finland nl. 552 km lang. We hebben deze rivier gevolgd richting Pelikosenniemi alwaar we onderweg een klein restaurantje met minicamping tegenkwamen. Hier eigengemaakte bessenkoek en koffie gedronken. De minicamping is waarschijnlijk een optie om volgend jaar een paar dagen hier te staan.
Van Pelikosenniemi zijn we richting Savukoski gegaan, in dit plaatsje heeft de vrouw van de kerstman haar atelier. De uitzichten onderweg waren erg mooi, veel bos,water en af en toe wat rendieren.
Het laatste stukje van de tocht reden we vlak langs de Russische grens.
We blijven tot en met maandag in Salla, we moeten nl. de berg nog beklimmen en een bezoekje brengen aan het rendierenpark.
Dinsdag gaan we naar Koli.

P.S. we hebben gelezen dat Kyla ook wat heeft geschreven. Nou ze heeft al een nieuw waterspeeltje hoor!
Ze is er erg blij mee, nu maar hopen dat deze wat langer mee gaat.

Zo, eindelijk mag ik weer wat blaffen.

2010-07-28T19:04:00.010+02:00

Ik weet dat er heel veel hondenvriendjes en honden vriendinnetjes zitten te wachten, en zelfs volwassen mensen dat ik weer wat mag schrijven op het blog van mijn lieve baasjes.
Geweldig wat ik tot nu toe allemaal weer mag mee maken in mijn hondenleven. Waar we allemaal wel niet allemaal geweest zijn.!!!
Eerst natuurlijk al op een hele grote boot richting Malmö. Daar liep ik heerlijk te paraderen en te kijken naar andere honden ( jes ) op het dek. Lekker uitwaaien en lekkere geurtjes opsnuiven.
De nacht heb ik heerlijk op het voeten eind van het bed bij vrouwtje doorgebracht.
De volgende dag zijn we naar het plaatsje Nissafors gereden, ik kon mijn draai in de auto niet echt vinden. Dan zat ik weer voorin bij vrouwtje op schoot, dan weer achter in, alwaar mijn baasjes wel een plaatsje voor me hadden gemaakt, maar ja om constant tegen een grote zak met tentstokken aan te kijken vond ik ook niet zo leuk. Dus ik liep wat met mijn hondenziel onder mijn poot door de auto.
Onderweg zijn we gelukkig wel een paar keer gestopt om wat te eten en drinken, dat doen mijn baasje super goed.!!!
Op een gegeven ogenblik waren we schijnbaar op de plaats van bestemming want ik mocht eruit, want er werden allemaal spulletjes uit de auto gehaald.
We waren bij een groot huis aangekomen, en ik zag in mijn rechteroog hoek WATERRRRR. Helemaal geweldig. Later ging ik baasje helpen met vissen. Hij haalde er allemaal van die kleine visjes uit, maar ik haalde er enorme grote stenen uit. Heerlijk wat een fantastische plekje was het daar. Lekker in het water gespeeld. Na twee dagen gingen we weer met een grote boot. Maar eerst gingen we in een heel klein hutje slapen. Vond ik niet zo leuk en het was er ook erg warm, maar ja….
Op de boot was het prachtig mooi, we zaten lekker met zijn drieën buiten op het dek. Toen we aankwamen in Mariehamn moest ik weer in de auto tussen de rommel zitten. Gelukkig duurde dat niet zo lang en na een klein honden half uurtje hebben mijn baasje de tent opgezet. Daar waren veel kinderen die wel met mij wilden spelen, ik had van alles en nog wat ingepakt. En mijn baasjes hadden zelfs nog twee echte leren ballen meegenomen voor mij.
Trouwens wat ik wat minder leuk vond aan deze camping was dat ik geen water zag, ja, na een stukje lopen pas. Ik hoopte dus ook dat we snel weer naar een andere camping gingen, maar dat duurde toch nog wel een aantal dagen. Toen gingen we weer op een hele grote boot, daar zaten we lekker met zijn drieën op het zonnedek. Mijn baasje hadden zelfs een stoel voor mij gepakt.
Zo nu en dan stak ik mijn kop even door de spijlen van de boot en zag ik alleen maar water om me heen, wat een paradijs !!! Daarna hebben we heel lang in de auto gezeten en tenslotte in een hotel geslapen en de volgende dag weer verder gereden. Naar een camping tussen Zweden en Finland in, Tornio/Haparanda. Hier zijn we niet heel lang gebleven, het was hier ook wel veel kouder maar gelukkig kon ik ’s avonds voor de kachel liggen en warm worden.Ook vond ik onder een boom een piep klein vogeltje wat uit het nest was gevallen, ik heb nog geprobeerd het mijn eten te geven en het warm te likken maar het mocht niet baten, de volgende dag was het dood. O ja toen mijn baasjes het grondzeil opruimde kwam daar nog een nestje met 5 jonge muisjes te voorschijn, helemaal bloot lagen ze bijelkaar en moeder muis ging er snel van door. Ja ik leef hier echt dicht bij mijn natuur.
Nu zitten we weer op de Camping in Salla. Hier ben ik vorig jaar ook geweest. En eindelijk hebben ze naar me geluisterd, doen ze niet zo vaak maar nu gelukkig wel.
We staan namelijk heel erg dicht bij het water en dat vindt ik echt heel cool. Alleen ben ik zo stom geweest om mijn mooiste speeltje stuk te bijten. Die gooide mijn baasjes altijd in het water en dan haalde ik hem weer op. Maar omdat ik hem per ongeluk stuk heb gemaakt ligt hij nu op de bodem van het meer. Ja, nu mag ik graag duiken maar dit is me net wat te diep. Misschien krijg ik deze vakantie wel weer een nieuwe. Ook ben ik vanmiddag ( woensdag ) met baasje op een grote berg geweest. Jeetje wat een klim. In de wintermaanden is dit nl de zwarte piste,maar we hebben onderweg wel een aantal rendieren gezien. En dat maakte alles weer goed.
Die beesten met hun gekken dingen op hun hoofd zie ik elke dag bij onze tent snuffelen, ik jaag ze dan met veel lawaai weg. Maar ze komen elke keer weer terug. Stomme beesten !!!
Zo,nu ga ik weer lekker even in het zonnetje bij komen. Lekker met een stok en of met mijn frisbee spelen.
Och, wat een hondenleven. Super !!

Poot van Kyla

Tornio

2010-07-26T20:07:00.003+02:00

We hebben woensdagmorgen ons boeltje weer ingepakt en zijn met de veerboot van Mariehamn naar Turku gevaren. Een schitterende bootreis die ons via diverse Älandse eilanden naar Finland bracht. Heerlijk 5 ½ uur op het zonnedek gezeten/gelezen, een frisje en een koud biertje erbij wat wil je nog meer. En nog flink verkleurt ook.
Nog een leuke wetenswaardigheid van Äland is dat ze namelijk een soort soevereine status hebben. Er wordt Zweeds gesproken maar ze behoren tot Finland, ze hebben een eigen postzegel en een eigen vlag. De eilanden hebben een historische oorsprong: herhaaldelijk waren ze nu eens in Zweedse en dan weer in Russische handen, totdat de Finnen na hun onafhankelijkheid er aanspraak op maakte, wel onder speciale voorwaarden. Tegenwoordig zijn de eilanden groep met hun baaien en gladgeslepen klippen, met mos begroeide open plekken, dichte bossen en vruchtbare akkers, uitgegroeid tot een begeerde zomerse vakantiebestemmingen. De Ålandse eilanden bestaan uit 16 gemeenten, waarvan een de hoofdstad Mariehamn is. In de wintermaanden laten de slimme inlanders de veerboot voor wat hij is en nemen een kortere weg namelijk over afgebakende pistes dus over het ijs.
s’ Avonds om acht uur kwamen we in Turku aan en zijn we na goed overleg toch nog maar een stuk ( je ) gaan rijden. We waren tenslotte uitgerust van de boot gestapt. Op een gegeven ogenblik liep het tegen elfen en hebben we zonder succes geprobeerd een slaaplaats te regelen. We vervolgden onze reis naar Jyväskylä ( het was ondertussen half twee, en 300 km verder ) maar vonden eindelijk midden in het centrum van Jyväskylä een hotel. Daar zijn we vermoeid ons bed in gerold. s’ Morgens genoten van een heerlijk uitgebreid ontbijt en zijn we om half tien weer in onze auto gestapt en hebben onze reis richting Tornio vervolgd, daar kwamen we om half vier aan.
Het weer is hier duidelijk anders dan op Äland, we hadden onder het opzetten de eerste plensbui al op onze tent. Ook op deze camping (die overigens heel dicht bij de grens van Zweden ligt nl. 1 km) is het aan het eind van de dag een af en aan rijden van enorme caravans en campers die hier voor een nachtje blijven staan. ( hoezo een rustige camping !! )
Op zaterdag 24 juli zijn we weer een beetje aan het toeren gegaan het leek ons leuk om te gaan raften, dus op naar een locatie waar dit kon. Niet ver van de camping ligt de Torniojoki, één van de snelst stromende rivier in Europa waar veel zalm en witvis in voor komt. Jammer genoeg konden we niet gaan raften omdat je dit van te voren had moeten bespreken. Het was wel een mooi gezicht hoe de rivier wild stroomde (er is een verval van bijna 13 meter in een stuk van 3,5 km) en je zag diverse mannen proberen vis te vangen. Daarna hebben we de rivier gevolgd (met de auto) totdat je na goed 60 km een brug over kon naar Zweden en dan aan de nadere kant weer terug naar Haparanda. Deze plaats ligt tegen Tornio aan maar dan in Zweden. Het is erg apart zodra je de brug(grens) over bent is het een uur vroeger in Zweden en ga je bij Haparanda de brug over naar Tornio is het weer een uur later.
’s Avonds is het lekker vertoeven in de sauna die op de camping elke avond van 19.00 – 21.00 uur open is. Heerlijk na het sporten nog even bij komen in de sauna.
Vanaf maandag 26 juli vertrekken we weer naar ons vertrouwde plek Salla.

Eiland hoppen

2010-07-20T14:09:00.004+02:00

Nadat we zaterdag lekker hadden gelezen en dus heerlijk uitgerust waren, zijn we zondag, maandag en vandaag wezen “eiland hoppen”. Trouwens dat uitrusten betekend niet dat we niet sportief bezig zijn, we lopen beiden om de dag hard, Harm wat langer dan mij maar ja hij moet ook op zaterdag 14 augustus aan de start klaar staan om de Helsinki marathon te lopen.
Maar goed, zoals we eerder beschreven hebben bestaat Äland dus uit veel eilandjes, een aantal hiervan zijn d.m.v. bruggen of veerpontjes met elkaar verbonden. Het is echt een fietseiland want we zien erg veel mensen die de eilandjes per fiets verkennen. Je kunt nl. op de fiets een rondrit maken (niet per auto, want 2 veren zijn alleen toegankelijk voor fietsers, jammer).
We hebben een hele leuke brochure gevonden waarin leuke uitstapjes staan (op verschillende plaatsen) en zijn we dus gaan toeren.
We zijn begonnen bij een appelwijngaard, hier worden van zoete en zure appels wijn gemaakt ook “alvados” (een Finse calvados) hij was hier niet te koop dit i.v.m. de Finse wet op gedistilleerd. Hij is wel op de veerboot taxfree te koop .
De wijnen kon je kopen in prachtige handgeblazen flessen (in Hongarije gemaakt) waarin een appel, kers of rendier was geblazen. Wij hebben natuurlijk een fles met rendier gekocht.
Hierna vervolgde we onze tocht langs kleine handwerkwinkeltjes bij de mensen aan huis. Soms niet groter dan een tuinhuisje, geweldig!
Daarna kwamen we bij een ecologisch bakkerijtje alwaar we heerlijke verse broodjes hebben gekocht, hier koffie gedronken met eigen gemaakte notenkoek.
Onderweg zijn we een aantal oude kerken tegen gekomen die dateren van voor of uit de middeleeuwen, er zijn er 12 in totaal. We hebben een aantal bekeken, er zitten nog resten van oude krijtschilderingen op de muren en veel houten sculpturen. Erg mooi, alles ademt een sfeer van de middeleeuwen uit.

Soms konden we met de auto niet verder omdat het eilandje dan ophield en er geen veerpont voor de auto was, maar je had hier wel hele mooie uitkijkjes en konden we onze(zee)hond Kyla even lekker laten zwemmen. En wij even genieten van de geweldige uitzichten en de rust.
Äland heeft een tegenstrijdige natuur, aan de ene kant bestaan de eilandjes veelal uit rood granieten rotsen terwijl er ook heel veel landbouw en veeteelt is. We zien akkers met graan, uien en aardappels. En heel veel boomgaarden met appels en peren. Ook zien we veel kleine rode molens onderweg. We weten niet nog niet wat hun functie precies is.
Woensdag vertrekken we ’s middags met de veerboot naar Turku alwaar we ’s avonds aankomen, hier zoeken we voor de nacht een trekkershut en trekken we de volgende dag (donderdag) richting Tornio.
P.S. We hebben begrepen dat reactie plaatsen niet altijd lukt, we komen erachter dat je 2 keer op een reactie plaatsen moet klikken dan lukt het wel.

Äland

2010-07-17T11:35:00.004+02:00

Na een nacht in een trekkershut te hebben geslapen zijn we 's ochtends met de boot van Kappelskar naar Mariehamn gevaren.Op de boot werd flink wat drank ingeslagen en in genomen omdat het op de boot taxfree te verkrijgen is. (Voor onze begrippen is de alcohol nog erg duur). Veel mensen maken hier een dagtripje van.
Mariehamn is de 'hoofdstad' van Äland.
Äland bestaat uit 6500 eilandjes waarvan 60 bewoond zijn. Het was een prachtige trip, je ziet allemaal kleine eilandjes met heel af en toe een huisje erop.
Na 2,5 uur varen kwamen we aan, hierna de camping op gezocht en de tent opgezet. Net op tijd want er kwam een klein buitje.
De volgende dag hebben we het rustig aan gedaan, wat bijkomen en lekker lezen. 's Avonds was er live muziek op de camping en kwam de lokale bevolking dansen.
Vandaag 17 juli zijn we naar Mariehamn en kunnen dus in de bibliotheek ons blog weer bijwerken.

Nissafors en vissen

2010-07-14T19:57:00.013+02:00

Zo na een bootreis van 9 uur zijn we maandagochtend aangekomen in Malmö. Hierna vervolgden wij onze reis door het heuvelachtige landschap van Zweden naar het dorpje Nissafors alwaar we in het huis van Marleen en Ulf een paar nachten mochten verblijven. We hebben ons bed in de toekomstige woonkamer neergelegd. Ja toekomstig omdat Marleen en Ulf het huis nog grondig aan het verbouwen zijn.
Het huis staat op een prachtige plek aan een meertje, en ja wat doe je dan als je een hengel van wel 2,50 euro bij de Action hebt gekocht....vissen dus.
Met een beetje nat brood wat hengelen en dan maar wachten. Nou,dat wachten duurde niet zo lang, prompt had Harm binnen 10 minuten zijn eerste vis al gevangen. Na 2 minuten de volgende, ja als dat zo door zou gaan hadden wij ons maaltje haast wel binnen.
Gelukkig liet de derde vis wat op zich wachten, kan ook wel door Kyla komen want die liep steeds door het water naar stenen te zoeken en wilde zelfs zo nu en dan de dobber vangen.Gelukkig waren het hele kleine visjes en zwemmen die weer vrolijk rond.
De volgende dag zijn we naar Jonköpingen geweest, een vrij grote plaats die aan het water ligt. Hier staan veel mooie houten huizen maar ook veel moderne woningen.
Het weer begon te betrekken en toen we terug reden kwam de regen met bakken uit de hemel hierdoor koelde het gelukkig wel wat af want het was ook hier erg warm.
Toen we weer terug waren in Nissafors was het weer droog en zonnig. Harm wou graag nog even vissen en warempel binnen 5 minuten had hij echte flinke vis gevangen. Het is dat we beiden niet van vis houden want deze was echt zo groot dat een schepnet wel nodig was want het hele Action hengeltje stond krom van de spanning. Dus de vis maar in het water laten liggen en voorzichtig het haakje eruit gehaald zodat hij weer snel vrij kon zwemmen.
’s Avonds heeft Harm een lekker stukje vlees op de skottel gebakken en daarna hebben we heerlijk gelezen.

Dag van vertrek

2010-07-11T09:38:00.007+02:00

Ja hoor, eindelijk is het zover, wij gaan weer richting ons vakantieland Finland.
Deze keer trekken we eerst door Zweden. Dit betekent dat we met de boot van Travemunde naar Malmö varen. De boot vertrekt vanacht om 0.300 uur en zal op maandag 12 juli om 11.30 uur aanmeren in Malmö.
Vervolgens rijden we naar het dorpje Nissafors alwaar we een paar nachten mogen verblijven in het huis van Marleen en Ulf.
We waren erg benieuwd of alles in de auto zou passen, want ja... we hebben tenslotte een iets kleinere auto.

Hebben we echt alles mee... we hebben nog ruimte over....nou ja in Zweden en Finland kan je ook van alles krijgen.

Harm heeft wat pech, we rijden nl. onder de finale weg.
We proberen de wedstrijd te volgen via de laptop en natuurlijk de radio.

Na gestuurde foto Noorderlicht

2010-03-20T12:50:00.006+01:00

Ja hoor krijgen we afgelopen week deze prachtige foto toegestuurd van de Fam. de Ruiter die op hun beurt de foto ook weer gekregen hebben (omdat ze niet goed wisten hoe en wat qua sluitertijd met de camera) van de Fam. Hertog.
Deze foto is gemaakt terwijl wij met de Finse troubadour aan het zingen waren. De foto is genomen vlak bij de camping van Salla.
Wij zijn die avond wel af en toe naar buiten geweest om te kijken maar.......
Prachtig we hopen dit ook zelf nog een keertje te mogen meemaken. Wie weet volgend jaar. Maar eerst komen we van de zomer hier weer.

Dagje genieten

2010-02-27T10:04:00.004+01:00

Vandaag zijn we gaan langlaufen elk een aparte ( geen ruzie hoor ! ) route. Mijn favoriete route is het stuk naar de Ruuhitunturi berg. Het hoogste gebied van de omgeving van Salla. De sneeuwscooter safaris komen daar ook altijd. Omdat het vandaag prachtig zonnig weer was ging de foto camera dus mee. Helen en ik hadden afgesproken dat we elkaar weer tegen kwamen in het rendierenpark Jotos. De route naar de Ruuhituturi berg gaat dus alleen maar omhoog.
Hoe hoger je komt hoe mooier en kouder de natuur wordt. Het is echt onbeschrijfelijk mooi wat je daar ziet. Je waant je in een compleet andere wereld, en Geweldige mooie omgeving echt een aanrader, zowel op de latten als op de sneeuwscooter. Wel heel goed aankleden. Onderweg was het ooh !! en ahh !! gehalte erg hoog. Schitterende fotos gemaakt en snel weer verder. Omdat je niet te lang stil moet blijven staan. En steeds je handschoenen uit bij - 25 graden is ook geen pretje. Boven op de berg is een klein restaurantje waar je eventueel kan bijkomen. Maar omdat ik met Helen in het rendierenpark had afgesproken, ben ik gauw weer verder gegaan. Na een goed anderhalf uur kwam ik bij het rendierenpark Jotos aan.
Omdat Harm een lange route nam en ik een kortere kon ik dus bijna een uur later op pad.
In mijn route hoefde ik niet zo te klimmen en kwam ik na bijna 40 minuten ook bij het rendierpark aan waar Harm net aan zijn eerste kop warme chocolade melk zat.
Heerlijk samen even bijgekomen en toen samen weer terug. Omdat ik niet zo snel kan langlaufen krijgt Harm het snel koud, dus..... ja hoor ga maar vast weer vooruit want ja iemand moet toch als eerste de kachel en de sauna aan doen.
's Avonds lekker voor de kachel gelezen en na 22.00 uur om het kwartier naar buiten om te kijken of het Noorderlicht ook zou verschijnen. Nee jammer genoeg niet.
Het weer van vandaag is niet geweldig, het waait en sneeuwt flink dus dat is niet meer langlaufen maar blog bijwerken, lezen en wandelen.
Jammer maar wat hebben we het deze week getroffen met het weer.

Laatste excursie, met de rendieren op pad

2010-02-26T11:00:00.005+01:00

Gister was alweer voor ons de laatste excursie nl een middagje met de rendieren op pad.
Ook voor deze excursie hesen we ons weer in alle laagjes, omdat je alleen stil zit in een slee is het dus koud, vooral als het wat later in de middag wordt en de temperatuur weer flink zakt. We troffen het want het weer was weer geweldig. We hebben bijna elke dag mooi weer gehad, heerlijk.
Nadat ieder een eigen slee met rendier had gekregen gingen we op pad. De rendieren lopen niet heel hard al kunnen ze dat zeker. Ook moesten we af en toe even stoppen om ze sneeuw te laten eten. Ook hebben we op een voederplaats de vrouwtjes en hun jongen eten gegeven. Prachtige witte rendieren stonden hier.
Daarna verder gegaan op naar een grote kota (lapse tent) alwaar de inwendige mens weer goed werd verzorgd.

Het liep tegen vijven toen we weer terug kwamen bij het rendierpark en mocht ik een prachtig stuk gewei uitkiezen en mee nemen.

's Avonds hadden we de Lapse avond deze avond stond in teken van de Lapse traditie. Het eten bestond voornamelijk uit op verschillende manieren bereidt rendiervlees en zalm. Ook werd er over de tradities verteld: over de trommel, de huisgeest, de Sami en hoe ze leefden. Al met al een hele gezellige avond die we afsloten in de pub Kiela waar we heerlijk met een Finse zanger lokale en internationale liedjes zongen.

Weer in Salla

2010-02-25T10:18:00.009+01:00

Zondag 21 februari vlogen we weer naar Lapland. Het vliegtuig vertrok om 06.00 uur ´s morgens en om 10.00 uur Finse tijd landen we op Rovaniemi. De temperatuur was -24 graden lekker koud dus. Na een busreis van ongeveer 2 uur kwamen we weer in het voor ons zo vertrouwde Salla aan.
We kregen eerst weer informatie in het rendierpark Jotos over hoe onze week qua excursies eruit ging zien. Wat heel leuk was dat we hier bekenden van afgelopen jaar tegen kwamen nl. Ron, Jonna en hun kinderen. Na de bijeenkomst kregen wij bij de receptie van Tuvat de sleutel van ons huisje.
Nieuw was dat we dit jaar een skioveral voor de hele week in bruikleen kregen, dit is echt geen overbodige luxe want de temperatuur 's morgens was vaak ver beneden de -20 graden.
Op maandagmorgen 10.00 uur stond de snowscooter safari op het programma. Voor deze tocht was het echt nodig om al je laagjes aan te trekken. Even een indicatie wat dat betekend.... 1e een lange thermo onderbroek en t-shirt met lange mouwen: 2e skibroek en sweather: 3e dikke trui of ski jas: 4e de skioveral. Bivakmuts en helm plus laarzen en handschoenen van de snowmobile organisatie. O ja en je gezicht lekker in een dikke laag creme of vasaline.

Jammer genoeg was het weer bewolkt en erg koud nl. -28 dus konden we niet helemaal naar de uitkijk toren.
Maar ook bij het restaurant was alles weer een plaatje. Hier kregen we een warm bakje koffie of chocolade melk met een donut. Na weer wat warm te zijn geworden vertrokken we weer richting Salla Tuvat
´s Middags de lange latten onder en op naar Salla Manja het restaurantje 5 km richting Salla stad.
Dinsdagmorgen 10.00 uur wandelen op sneeuwschoenen een tocht van bijna 4 uur waarbij ook het ijsvissen op het programma stond. Omdat je hier erg aktief bent met lopen hoefde gelukkig niet de skioveral aan en heb je dus maar.... 2 á 3 laagjes aan.
Het weer was goed en de zon scheen volop. Na een prachtige wandeling door de natuur en door de diep sneeuw kwamen we na de stop die natuurlijk weer goed verzorgd was, koffie, worstjes en Lapse Mac Donaldsburger, aan op de ijsvlakte. Hier met een grote boor een gat geboord, een made aan de werphengeltje en dan maar afwachten of de vissen honger hadden. Nou nee dus niet bij ons gelukkig wel bij de gids. ´s Avonds bij Ron en Jorna op visite geweest.
Op woensdagmorgen gingen we met de husky´s, dit is toch wel het hoogte punt van alle excursies. Je merkt aan de honden dat dit hun werk is ze willen zo graag ze staan gewoon te janken totdat ze losgelaten worden om de slee te trekken.
Harm die achterop stond moest af en toe wanneer je omhoog gaat even een beetje mee drukken maar bij berg afwaarts moest er soms flink geremd worden.
Ook hier was halverwege de bekende stop met koffie en worstje. Jammer genoeg is de tocht veel te kort, volgend jaar maar een hele dag. Toen we bij ons huisje kwamen stond daar een prachtig ijslicht. Een kadootje van Bart bleek later. ´s Middags zijn we beide weer wezen langlaufen en na zo´n heerlijk dag stoken we net als de andere dagen de houtkachel lekker op en gaan we relaxen in onze sauna. Goh wat is dit fantastisch. ´s Avonds is Bart op visite geweest en hebben we gezellig bij gekletst.
Voor vanmiddag staat de laatste excursie gepland nl. sleetocht met rendieren en voor vanavond de Lapse avond.

Dag Finland - Kiitos

2009-08-10T09:50:00.006+02:00

Ja, en dan is het nu onze laatste vakantie dag in Helsinki. Vanmiddag kunnen we vanaf 14.00 inschepen en om 18.00 uur vertrekt de boot naar Travemunde. Wij willen jullie bedanken dat jullie ons gevolgd hebben en voor jullie reacties. We hebben op de gekste plaatsen naar ons blog gekeken en gemaakt. Bijv.: in een bibliotheek, hotel, infocentrum en in de auto bij een bezinepompstation. Het is voor ons een mooi naslagwerk geworden en we zullen thuis alles nog eens rustig doorlezen en waarschijnlijk nog foto's plaatsen. Wij hebben het met veel plezier gemaakt.
MAAR !!!!!!

Wat kunnen we over onze vakantie nog zeggen:

INDRUKWEKKEND

PRACHTIGE NATUUR

HEERLIJK GEKAMPEERD

RUST...

BIJZONDER

HEEL VEEL RENDIEREN GEZIEN

LEUKE ONTMOETINGEN

ZALIG.........

MOOIE DINGEN GEVONDEN

VEEL GELEZEN

VOOR HERHALING VATBAAR

TOT VOLGEND JAAR.

Porvoo, Olympia en de rotskerk

2009-08-10T09:01:00.007+02:00

Onze laatste uitstapjes van deze vakantie ging o.a. naar Porvoo, deze kleine stad is de op één na de oudste stad van Finland (1346). De architectuur van de houten huizen is bijna nergens anders in Finland zo compleet en goed behouden. Langs de rivier staan de oude houten pakhuizen die er schilderachtig uitzien en waarin nu kleine winkeltjes, galerietjes en cafés zitten. De straten bestaan uit keien en af en toe heb je een prachtige doorkijk op mooie binnen-plaatsjes.
We waanden ons even in de middeleeuwen. In het midden van de oude stadskern staat de dom waarvan delen van een oudere kerk uit de 14de eeuw stammen.
Het weer was prachtig dus even lekker bij zo'n cafeetje wat gegeten en gedronken.
En ja, als je dan toch wat sportief bent aangelegd moet je natuurlijk nog even langs het olympische stadion van Helsinki. Het stadion is gebouwd voor de spelen van 1940 maar werd vanwege de oorlog pas 12 jaar later gehouden. (1952 Prachtig mooi stadion met een hoge toren waar je een geweldig uitzicht had over de stad Helsinki. Even op de foto met de bekende Finse atletiekwonder Paavo Nurmi die de grote trots van de Finnen is met negen olympische langeafstandsoverwinningen en verschillende wereldrecords op zijn naam zette.
Als laatste bezoek voor vandaag stond de rotskerk. Deze kerk is ontstaan doordat ze explosieven hebben gebruikt in een rotsheuvel en op deze manier hebben ze een ruimte gecreëerd die met een koepel van glas en koper is afgedekt. Nog steeds sijpelt er langs de natuurlijk gehouden wanden water binnen. Het is de ongewoonste kerk ter wereld. Er straalt een natuurlijke eenvoud en rust uit. Een kerk die ideaal is voor mediteren maar ook veel gebruikt voor concerten en trouwerijen. Hij was voor ons een indrukwekkend.

Helsinki

2009-08-09T09:23:00.005+02:00

Tja wat kunnen we van Helsinki zeggen, er zijn zoveel mooie dingen hier te bezichtigen dat twee en een halve dag eigenlijk veel te kort is om alles goed te kunnen bekijken. Dus doen we wat hap snap werk. Helsinki is een stad met veel Jugendstill -achtige gebouwen, fraaie gelvels en mooie groene stroken waarop heel wat mensen heerlijk liggen te genieten van de zon of maken muziek.In iedergeval het begon vrijdagavond al. Het hotel ligt dus bij de haven maar ook op een steenworp afstand van het bekende Esplanadi, ook wel dé winkelstraat van Helsinki genoemd. Hier vindt je alle bekende Finse designers bijelkaar. Marimekko, Iitalla, Aarikka en andere bekenden. Erg leuk om al die aparte dingen te bekijken. Van heel bewerkelijk servies (Iitalla) tot eenvoudige houtenfiguren (Aarikka). Zaterdag na een heerlijk uitgebreidt ontbijtbuffet zijn we over de markt gelopen die er elke dag is. We hebben heel wat winkels bekeken (bijna niets gekocht, want de prijzen zijn ook erg flink). Maar ook het bekende Senaatsplein met de dom.
We wilden graag de rotskerk bezoeken, en toen we daar naar enig speurwerk aan kwamen konden wij hem helaas i.v.m. 8 bruiloften niet bekijken. Dus dat wordt zondag of maandag nog even. Daarna naar de Uspensky Kathedraal, dit is de grootste Russisch orthodoxe kerk met vergulde koepels, uit 1868. Binnen was op dat moment een dienst gaande zodat we stil mee konden luisteren naar de gezangen en onze ogen uitkeken naar de prachtige iconen en schilderijen. Voor vandaag staat een bezoek aan het oude pittoreske stadje Porvoo gepland. Deze oude houtenstad ligt ongeveer 40 km van Helsinki.

Dagje kerken, kachels, luieren en weer verder trekken

2009-08-07T16:52:00.010+02:00

Het is alweer een paar dagen geleden dat wij ons blog bijgewerkt hebben. Dinsdag was dus de weefdag en op woensdag hebben we diverse kerken met hun kloosters bezocht.
Vlak bij de camping liggen twee kloosters, een mannen (Valamo) en een vrouwen klooster (Lintula). Beide kloosters zijn nog in gebruik. In de wintermaanden maken de vrouwen in het klooster kaarsen van bijen-
was en andere handwerk-jes.
Bij het mannenklooster is een hotel en kun je kamers (voormalige cellen van de monniken) huren. Dit laatste kwam ons vreemd over, maar er wordt veel gebruik van gemaakt. De gasten kunnen op hun beurt de kerkdiensten dan bijwonen en de stilte opzoeken. (retraite) Het mannenklooster vonden wij erg mooi, veel iconen en de oude kerk met een gigantische kachel had zeker iets waar je stil van werd. Trouwens de gehele omgeving is daar prachtig. De camping ligt vlak bij een sluis/kanaal/rivier. In de rivier zitten 7 sluizen. Tijdens de zomermaanden kan je met een oude stoomboot een minicruise maken van Kuopio naar Savonlinna. Deze cruise duurt 2 dagen en hierbij ga je dus door alle kanalen, meren en sluizen. Jammer genoeg hadden we hier geen tijd voor, wie weet volgend jaar. Na het bezoek van de kloosters zijn we naar de volgende kerk gegaan. In Heinävesi staat de op één na grootste houten kerk van de wereld. Een imposante kerk, vooral het houtwerk en het magnifieke uitzicht.
Wat heel vreemd was dat er in deze kerk maar 1 schilderij hing en die was van Jezus met een engel. De kerk wordt trouwens alleen tijdens de kerstdagen gebruikt i.v.m. de hoge stookkosten, tijdens de andere maanden is er een kleinere kerk in gebruik. Daarna zijn we naar de keramiekfabriek kermasavi gereden. Hier wordt keramiek gemaakt voor kachels van Tulikivi en serviesgoed. Dit is één van de twee grote keramiekfabrieken in Finland. In de showroom stonden ook spekstenen kachels waarbij het ooo gehalte erg hoog was. (Ja Jogchum we hebben foto's gemaakt).
Nou na zo'n enerverende dag hebben wij de volgende dag heerlijk in de zon gezeten en wat gelezen. We hebben bijna al onze boeken uit. 's Avonds alvast begonnen om de boel voor de laatste keer in te pakken, want het camperen is voorbij. Vanaf vrijdag zitten we in een hotel Grand Marina in Helsinki.
Vanochtend de rest droog in kunnen pakken ( We snappen het niet maar de auto is een stuk leger geworden terwijl we toch ook: goud, amethist, mes/dolk, medaille, vloerkleed, mooie stenen en.... ja hoor een half gewei mee hebben). Maar goed de plaats was echt leeg en we hebben tot nu toe niets vergeten.
Vanmiddag kwamen we om 16.30 uur aan bij hotel Grand Marina. Een prachtig oud (voormalig pakhuis) gebouw aan de haven. De kamer ziet er prima uit. Heerlijk om op deze manier onze fantastische vakantie te beëindigen. Schrik niet.. we hebben er nu bijna 6000 km opzitten.

Joensuu en weven

2009-08-04T19:25:00.007+02:00

Omdat het weer gister niet zo goed was zijn we naar de stad Joensuu geweest. Een vrij grote stad die vooral bekend staat om zijn wetenschappen, botanische tuin en een prachtige kerk. Ook zijn hier aan de haven de bekende houten huisjes waarin tegenwoordig allerlei gallerietjes huisvesten. Ook staat Joensuu bekend om zijn handwerken en ja dat zijn we tegengekomen.
In een prachtig oud houten pand waren allerlei kleine shopjes waarin mensen hun eigengemaakte handwerken spullen verkochten. In een grote zaal stonden ongeveer 8 weefgetouwen waarachter enkele jongens een vloerkleed aan het weven waren van hun eigen oude kleding. Ook kon je hier materiaal kopen om zelf een kleed te weven in alle kleuren van de regenboog was er band te verkrijgen. Ja wat doe je dat als je dit ziet en van handwerken houdt? Je wordt helemaal opgewonden en dol enthousiast. Je kon zelf een vloerkleed weven als je dat wou en dat leek mij zeker wel wat en ja hoor vanochtend ben ik om 09.15 uur naar Joensuu gereden om daar mijn eigen vloerkleed te weven. Dit is wel even aanpoten als je tot 17.00 uur de tijd hebt maar het resultaat mag er zijn. (Al vind ik dat zelf). Harm heeft dus vandaag lekker kunnen lezen en met Kyla gewandeld om 18.00 uur kwam ik met het kleed thuis. 96 cm breed en 152 cm lang en natuurlijk helemaal in mijn kleuren, wat was dit een geweldige leuke ervaring.

Kuopio en Karvio

2009-08-02T20:47:00.008+02:00

Zo, vrijdagmorgen de laatste boel ingepakt, we hadden donderdagavond het grootste gedeelte al gedaan en om 10.00 uur vertrokken naar Kuopio. De reis zou volgens onze garmin (tomtom) zeker 7 uren duren. De afstand zou zo'n 525 km zijn. De route ging door het oostelijk deel van Finland. We merkten algauw een verschil van natuur op. De bomen zijn hier veel hoger en de takken zijn niet naar beneden gericht maar omhoog. Ook reden we nu door het allerbekenste Saimaa-meren gebied. Dit ligt in de streek Karelië. Toen we omstreeks 17.30 uur op de camping kwamen waar we in eerste instantie naar toe zouden gaan om hier 2 nachten in een trekkershuit te verblijven werden we opgewacht door een aantal groupies. Hoezo!!! Flinke jongens en grote wagens...
Wat bleek hier was een cape fear, bijeenkomst voor mensen die van Amerikaanse auto's houden en hiervan hun hobby hebben gemaakt. We werden vriendelijk onthaald en te woord gestaan maar moesten toch ergens anders een verblijfplaats zoeken. Hierna reden we naar de topcamping van Kupio en gelukkig hier was nog een "chalet" vrij. Dit is een hele grote camping voor zeker 260 caravanplaatsen en 83 huisjes. En dan natuurlijk nog de plaasten voor den tenten. Voor 30 euro per nacht in een stapelbed. Toch mocht dit de pret niet drukken.
De volgende morgen zijn we vanuit de camping met een rondvaartboot naar de haven van Kuopio gevaren. Dit is toch wel één van de grote steden. We kwamen via een mooi park waar een prachtige kerk stond de Turmiokerk (mooie iconen) op het bekende marktplein met zijn grote bekende gebouwen zoals de 'kauppahalli'. Na weer eens wat grote winkels te hebben gezien en lekker hebben gestruind zijn we om 16.00 uur weer met de boot terug naar de camping gevaren.
De volgende morgen (vandaag dus) zijn we vroeg vertrokken om naar onze laatste camping te gaan, hier kwamen we om 10.30 uur aan. Een rit van maar 70 km maar waar je toch nog anderhalf uur over doet. 'snelwegen'???
We staan nu op camping Karvio aan het Kermajarvi meer. We hebben weer eens geen buren, dus jullie begrijpen het wel het is weer eens heerlijk rustig. Gelukkig was het droog toen we de tent opgezet hebben daarna begon het te regenen. De vooruitzichten zijn hier tussen de 21 en 23 graden, lekker vakantie weer. O, ja Harm mocht nu de nieuwe pumppa gebruiken omdat de moter van het bed dus stuk is.

Met Bart Braafhart op stap

2009-07-30T15:44:00.008+02:00

We kregen van Bart woensdagavond een sms-je of we de volgende dag met hem mee wilden gaan om een stuk langs de Canyon van het Oulanka park te wandelen. Hij woont hier al 10 jaar maar had dat stuk nog nooit gewandeld terwijl dit één van de mooiste stukken uit het Nationale Park Oulanka was. De tocht zou langs de diepe canyon-achtige vallei gaan van de rivier Oulankajoki welke in de Witte Zee uitmondt. Natuurlijk wilden wij wel mee.
Zo zijn wij donderdag om 12.00 uur richting het Rendierpark gegaan om daar Bart op te halen die had nl. eerst een informatiebijeenkomst gehad. Bart geeft informatie aan toeristen die naar Salla komen, hierbij laat hij een prachtige PowerPoint presentatie zien van de omgeving deze heeft hij zelf gemaakt en geeft hij informatie over wat voor activiteiten er allemaal vanuit het rendierpark wordt georganiseerd en wat er in omstreken van Salla te bezichtigen is.
Eerst moesten we richting Kuusamo rijden waarbij wij weer over de poolcirkel gingen.
In het park aangekomen kwam er uit de koelbox van Bart het één en ander voor de inwendige mens trouwens niet alleen aan ons had hij gedacht maar had zelfs voor Kyla wat gekocht. Bedankt Bart dat was echt super!
We hebben een hele mooie wandeling gemaakt en kwamen erachter dat Bart zijn grootste hobby foto's maken is. Werkelijk alles wat hij tegen kwam werd op de gevoelig plaat vast gelegd. Dit gaf ook voor ons een andere dimensie aan de wandeling sommige mossen werden nl. microscoopisch op de foto gezet waardoor ze er geweldig mooi uitzagen. Ja en met zo'n geweldige fotograaf erbij zijn er van ons ook hele mooie plaatjes geschoten (die wij hierbij natuurlijk niet allemaal laten zien).
Halverwege de tocht was er een open vuurplaats waarbij de meegenomen worstjes, kaas en broodjes genuttigd werden wel moest er eerst een vuurtje gemaakt worden.
Daarna vervolgden we onze tocht en kwamen we bij de enorme rotsen waardoor de rivier in een stroomversnelling liep. Prachtig natuurgeweld en natuurlijk werden er veel foto's gemaakt. Hierna kwamen we nog langs een houten hangbrug die over de rivier hing. Al met al een fantastische wandeling we kwamen moe maar voldaan om 17.00 uur terug bij de auto. We hebben deze dag op een passende wijze afgesloten met een hapje en een drankje en kregen we ook nog eens de mooie foto's van Bart mee op onze usbstick. Dit is ons laatste berichtje uit Salla en zeggen we dus op zijn Fins TERVETULOA TOISTEKKIN (welkom opnieuw) in Salla, misschien tot februari. Morgen vertrekken we naar Kuopio hier willen we 2 dagen blijven om vervolgens nog eenmaal onze tent op te zetten.

Dagje Jotos (het rendierpark)

2009-07-28T13:38:00.010+02:00

Zo, even een paar dagen rustig aan gedaan, nou ja rustig.. Jullie denken vast en zeker dat alles van een leiendakje loopt maar we hebben ook al een beetje pech gehad hoor. Zo heeft de motor van het opblaasbed het begeven en ja dan moet je uit om een pumppa. Leg dat maar eens uit in het Fins. Maar het is gelukt we hebben een handpompje gevonden waarmee je een rubberbootje kan oppompen, en wat schets onze verbazing, het stond er zelfs in Nederlands op. En nog meer... ja...de waterzak is lek deze loopt aan de onderkant langzaam leeg. Zondag zijn we even naar het rendierpark geweest (Jotos) om ons aan te melden voor het kanovaren op maandagavond. We troffen Bart Braafhart daar ook, van hem hebben we afgelopen winter leuke informatie m.b.t. Salla gekregen. 's Avonds kwam hij bij ons op de camping even langs met weer leuke brochures wat er allemaal in de omstreken van Salla te doen is.

Dagje Jotos begon gistermorgen met het voeren van de rendieren. Uppi ( medewerker van het park) zou juist de rendieren eten geven, dus mochten we mee. De dieren zagen zijn auto al van verre en kwamen uit alle hoeken van het park naar de voederplaats. Dit jaar zijn er 8 jongen geboren. In totaal leven daar zo'n 44 rendieren die getraind worden om voor een slee te kunnen lopen. In de gemeente Salla wonen 5000 mensen maar er leven ook 10.000 rendieren.

Ze worden vooral om hun vlees gehouden en als bijzaak hun prachtige vacht. Die je in elke souveniers shop kan kopen. Zelf gebruiken ze de vachten voor in de slee en in de tipi.

Hierna hebben wij een prachtige wandelingen door het natuurgebied van het park gemaakt.

Aan het eind van de middag begon het te regenen wat het ook nog om 20.00 uur deed.

Dus vroegen we ons af of het kanovaren wel door zou gaan. Nou ja dus... In de stromende regen waren er 11 'gekke' nederlanders en een hond (Kyla) onderweg met Uppi en Hannu de gidsen van Jotos. Maar zoals ook in de winter was alles weer goed verzorgd. Laarzen, reddingsvesten, regenponcho's en een waterdichte zak voor je waardevolle spullen.

Na een goed uur kanovaren kwamen we bij een lavu aan (half open hut waarin je een vuurtje kunt stoken, hout ligt er altijd in een apart schuurtje bij).

Hier kwamen de worstjes, de koffie of chocolademelk en cake te voorschijn. Een flink vuur werd gemaakt waarin de bekende black pot koffie werd gehangen en op een tak kregen we een worstje gespiest die in het vuur warm moest worden gemaakt.

Nadat we heel roezig waren geworden door het heerlijke warme vuur moesten we toch weer terug, de regen kwam nog steeds met bakken uit de hemel. Maar toch, het was geweldig... Door en door nat (niet koud) kwamen we om 23.15 uur weer terug bij de tent alwaar we eerst even een heerlijke warme douche namen. We merken trouwens nu wel dat de dagen weer wat korter gaan worden, niet dat het echt donker wordt, maar je kan nu om 23.30 uur niet meer lezen.

We blijven nog een paar dagen in 'ons' Salla, ook in de zomer is het hier erg mooi. om zeer waarschijnlijk vrijdag richting Kuopio te gaan.

Amethist en Salla

2009-07-25T12:07:00.005+02:00

Ja, ja onze hond heeft het maar zwaar, maar jullie moeten weten dat ze ook soms stiekem naar het water sluipt omdaar touwen, ankers, stenen en stokken op te vissen.
Maar goed we zijn dus weer vertrokken uit Ivalo en naar onze wintersportplaats Salla gegaan. Tijdens de heenreis hebben we een stop gemaakt in Luosto (hier is nog een werkende amethistmijn ontdekt in 1985) daar mochten we zelf onder begeleiding van een gids naar Amethist graven. Van te voren kregen we eerst informatie over hoe of wat voor verschillende quartsen erzijn, de verschillende kleuren, waaruit ze zijn samengesteld allemaal erg interessant. Maar het leukste is toch om zelf te mogen graven. Er waren twee regels als je een stuk amethist vond moest het in je hand passen en niet meer dan 1 stukje amethist mocht je houden.
Ja en dan maar graven met een klein pikhouweeltje. En wederom was het geluk met ons, we hebben alletwee diverse kleine stukjes gevonden die we ook mochten houden. Super!
Daarna vervolgden wij onze reis naar Salla.
Toen we ons aanmelden was het ongeveer 25 graden wat een verschil, afgelopen februari toen we informatie inwonnen stonden we daar met min 30 graden. Echt wat een verschil, niet alleen in temperatuur maar ook qua natuur. Aan de voet van de berg ligt een meertje, hier liepen we in de winter overheen en wisten we niet eens dat hier water onder lag.
Vandaag hebben we de camping voor ons alleen, het ziet er allemaal heel netjes en verzorgd uit.
De camping zelf ligt ook aan een groot meer dus dat wordt weer lekker zwemmen voor ons alle drie. Leuk dat we vanuit het hotel Revontuli ons blog kunnen bijhouden.
Het rendierpark waaruit 's winters diverse activiteiten worden georganiseerd doen dit ook nu, maar nu dus zomeractiviteiten zoals, kanovaren, rendier voeren en wandelen. Maandagavond gaan we een kanotocht maken.

Eindelijk ben ik aan de beurt !!!!

2009-07-23T12:01:00.008+02:00

Zo, eindelijk mag ik wat vertellen over mijn vakantie. Ze schrijven dan wel dat ik het naar mijn zin heb maar..... ik mag niet eens achter rendieren aan zitten.
Vanmorgen nog zag ik uit mijn ooghoeken een enorm rendier langs de tent lopen dus ik dacht erachteraan.
Maar ook nu mocht ik er niet naar toe.
Ik snap er niets van, want ze willen graag een gewei hebben, nou als er één een rendier kan vangen ben ik het wel. Gistermiddag liepen er nl. drie van die enorme jongens vlak bij de tent langs, ik er dus als een speer achter aan. En mijn baasjes maar roepen, Kyla kom hier. Nou, daar luister ik dan natuurlijk niet naar. Maar ja ik hoorde ook dat ze een bootje hadden gehuurd en ik wou ook heel graag mee. Want zoals jullie wel weten mag ik graag in het water spelen. Mijn baasje speelde met een hele grote stok ( ik geloof dat dit een peddel heet ) en die wou ik hebben. Dus wat doe je dan, een enorme duik naar de peddel. Dus ik gelijk helemaal kopje onder in het steenkoude water. Brrrr dat was wel even schrikken hoor. Volgens mij schrokken mijn baasjes ook ze tilden mij nl. snel bij mijn halsband weer in de boot. Toen zijn we naar een onbewoond eilandje geroeid. Daar heb ik lekker in het water en op de rotsen gespeeld.
Wat ik wel een beetje jammer vindt is dat ik af en toe in de auto moet blijven, soms gaan mijn baasjes dan boodschapjes doen of iets bekijken. Ik vind dingen bekijken en besnuffelen ook leuk hoor...Maar ze nemen wel altijd wat lekkers voor me mee. En ik krijg wel altijd frisse lucht en vers water in de auto. Ach...en voor de rest gaan we lekker laat op bed en slapen we vaak uit. heerlijk !!!
Mijn baasje nam nog snel een foto van het rendier dat ik vanmorgen wou vangen, ik hoorde ook dat we morgen weer vertrekken. Prima hoor als er maar water en rendieren zijn dan vindt ik het wel best. Nou moet ik ophouden want mijn baasjes wachten in de auto.

Goudkoorts

2009-07-20T14:42:00.005+02:00

Afgelopen vrijdag zijn we halsoverdekop vertrokken naar Ivalo, het weer zou namelijk niet zo geweldig worden de volgende dagen ongeveer 3-5 graden brrr.
Dus de boel in een record tempo ( 1 uur en niet kijken hoe het in de auto kwam) weer bijelkaar gepakt en op naar de volgende camping. We zitten nu op een prachtige camping aan het Inarimeer. http://www.ukolo.fi/. Vlak voor het plaatsje Ivalo.
Ook hier zijn wij weer de enige met een tent en bijna ook weer is de camping voor ons alleen. Een praatje en een bakje met de buren maken is er dus niet bij ook niet even een kopje suiker lenen of i.d.
Jullie begrijpen wel dat wij dus veel lezen en of de omgeving bekijken.
Zo zijn we vandaag naar Tankavaara gegaan om ja..ja.. goud te zoeken.
In een grote schaal kregen we een schep grond en die moet je dan wassen en dan dus maar hopen....
Oké een vergrootglas erbij maar...... we hebben allebei wat kruimeltjes goud gevonden.
Of wij nu echt rijk zijn .. dat weten we niet maar we mochten de geweldige opbrengst in ieder geval houden.

Het ligt in de bedoeling hier nog een aantal dagen te blijven om vervolgens naar Salla te gaan waar wij ook in de winter twee keer zijn geweest.

Nord Kapp

2009-07-16T15:55:00.009+02:00

Zo, het is alweer even een paar dagen geleden dat we iets van ons hebben laten horen. Ook even wat vragen beantwoorden, nee het wordt niet donker hier, en de dagen zijn dus erg lang. Je merkt dat ook je lichaam anders met het licht omgaat. (We zitten soms om 01.00 uur nog te lezen). We hebben de afgelopen dagen ook nogal wat getoerd. We zijn naar het uiterse puntje van Lapland geweest: Utsjoki. En gister zijn we naar de Nord Kapp wat het noordelijkste punt van Noorwegen is. Kyla mocht niet mee i.v.m. geen bloedtest dus die ging uit logeren bij een hele aardige Finse familie hier in Karagasniemi.
De tocht naar de Nord Kapp was geweldig (300 km) langs fjorden waarbij je een prachtige natuur zag. Jammer dat het weer niet zo geweldig was, af en toe reden we in de wolken. Ook hebben we eeuwige sneeuw (ijs) gezien en de rendieren, trouwens schapen ook liepen weer in overvloed op en langs de weg. Ook kwamen we deze rekken tegen, hier hangt vis op te drogen. (stokvis dus).
Na de toltunnel kwamen we op het gebied van de Nord Kapp. Het was erg mistig dus hebben we eerst een plek voor de nacht gezocht. Die vonden we in het plaatsje Gjervlaeg.
We hebben het dorpje een beetje verkend en daarna gingen we een wandeling maken over de vlakte, langs rotsen en door de regen. ( Heerlijk) Door deze overweldigende natuur werden we elk geemotioneerd. 's Avonds zijn we voor het eerst naar de Nord Kapp (ligt nog 0ngeveer 40 km van onze slaapplaats) gereden omdat het weer wat beter leek, helaas was dit daar niet het geval maar we zijn er toch naar toe gegaan. Het kaartje bleek 48 uur geldig te zijn zodat we vanochtend in alle vroegte er nogmaals zijn geweest. Trouwens het was en is hier goed koud nl. 4 graden. Dus alle 'dikke' kleren maar aan die we bij ons hadden.
Ook hier was het weer overweldigend.
Mensen wat mogen wij wat mee maken, wat zijn wij 'rijk'.

Rendieren en Karigasniemi

2009-07-13T09:42:00.006+02:00

Gister zijn we vertrokken uit Rovaniemi om naar Karigasniemi te verkassen ( 500 km nooordelijker). De weg ging door prachtig natuurgebied, bossen en natuurlijk ontelbare meren. De bevolking is ver te zoeken af en toe zie je een paar prachtige houten huizen. Trouwens alle huizen in de 'dorpjes' zijn van hout en in de volgende kleuren, rood, blauw en geel.
Mensen op de boot vertelden ons dat we in de schemering moesten uitkijken voor rendieren maar we hadden tot nu toe geen rendier gezien.
Maar we waren nog maar net in Lapland of ja hoor daar liepen de eersten al op de weg. Niets schemering gewoon overdag. Kuddes midden op de E75 ('snelweg').
Uitkijken geblazen, even later moesten we alweer stoppen want ja midden op de weg lopen en echt niet aan de kant gaan, Prachtig gezicht, enorme geweien en jonkies erbij.
Om 15.00 uur kwamen we op camping Tenorinne aan. Deze camping ligt tegen de grens van Noorwegen en ligt aan een rivier. Naar de Nord Kapp is nog zo'n 225 km.
Camping is weer erg rustig, we zijn weer de enige in een tent, en we hebben fantastisch uitzicht.
Kyla is niet weg te slaan uit de rivier, wel moeten we er om denken want hij stroomt flink.
Jammer genoeg zijn hier wel veel muggen, gelukkig is daar spul voor te krijgen. Gisteravond om 24.00 uur scheen de zon nog volop, geweldig je vergeet gewoon de tijd. Toen we op bed lagen hoorden we alleen nog de rivier stromen.

De kerstman en.....

2009-07-11T19:03:00.014+02:00

Vandaag was het eindelijk dan zover, op naar de poolcirkel waar de kerstman woont en werkt. Het geheel bestaat uit een klein dorpje met allerlei souvenierswinkeltjes, restaurantjes, postkantoor en natuurlijk niet te vergeten het kantoor van de kerstman. En ja wat doe je dan .... met de kerstman op de foto. Net als de vele touristen die hier ook waren. Op de foto staan wij op de poolcirkel.

Ja, en dan vanmiddag de grote wedstrijd. De marathon van Rovaniemi. Onder een stralende zon werd het start schot gegeven door niemand minder dan de enige echte kerstman. Hij was zo vriendelijk om nog even met mij te poseren.

Na 1.28.12 uur kwam ik over de finish, geen super tijd maar voor een onverwachte halve marathon geen slechte tijd, en wat bleek naar afloop....jawel in de prijzen.

Namelijk 3de in mijn categorie. De prijs, een prachtig mooi mes van Martiini uit Rovaniemi zelf. Prachtig wat een ervaring.

Op de poolcirkel

2009-07-10T20:16:00.009+02:00

Vanochtend hebben we de boel bijelkaar gepakt en zijn we richting Rovaniemi vertrokken.
De reis nam bijna 4 uren in beslag. Wat ons is opgevallen is dat ze rustig rijden. Op de 'snelweg' rijden ze ongeveer 80 á 100 km per uur. Dus geen wegpiraten hier.

Omdat we maar twee dagen in Rovaniemi blijven hebben we een B&B gezocht en gevonden. Toen we vanmiddag in het centrum liepen ... ja... jullie zullen het niet geloven ...zagen we een affiche met... marathon van Rovaniemi. Morgen wordt hier dus de marathon van Rovaniemi gehouden. Jullie snappen het denk ik wel.....
Wie loopt hier morgen een halve marathon? Komen jullie hem aanmoedigen? De start is om 15.00 uur, de route gaat over de poolcirkel.

2009-07-09T12:43:00.001+02:00

Dagje Oulu

2009-07-09T12:37:00.010+02:00

Dinsdag heeft het de gehele dag geregend, gelukkig de tent is waterdicht en zijn we heel ver in onze leesboeken gekomen. Trouwens fijn dat we een kacheltje meehebben die was echt wel nodig.
Gister op onze 15 de trouwdag zijn we naar Oulu geweest. Deze stad stond vroeger bekend om zijn handel en wel vooral in teer. Nu doen de oude pakhuizen dienst als winkeltjes. Ze staan op een oud pleintje bij de haven en dat bewaakt wordt door een bronzen politieagent.
Daarna zijn we langs de kust terug gereden naar Raahe. Hierbij kwamen we langs een ienie mienie vissersdorpje. Er was net een vissersbootje binnengekomen waarin een aantal flinke jongens lagen. Hierbij zie je dat de vis gelijk schoongemaakt wordt. Ook voor Kyla was het hier geweldig . Het ligt in de planning om morgen naar Rovaniemie te verkassen. Waar we het weekend misschien wel bij de kerstman verblijven. We vinden het leuk dat jullie ons blog lezen en reageren.

Op de camping....

2009-07-07T11:10:00.006+02:00

Na 26 uur en 11oo km op de boot te hebben vertoeft kwamen we 's morgens om 7 uur in Helsinki aan. Om half 8 mochten we van de boot en vervolgden we onze reis. Ons doel voor de eerste dag was Raahe. Gistermiddag kwamen we om 15.10 uur op camping Raahe aan. (we hebben er dan ongeveer 640 km opzitten).Er stond wel geteld 1 camper. Nadat we de tent hebben opgezet, en alles uitgepakt zagen we dat er nog 6 campers erbij waren gekomen en 1 klein tentje. Het weer was lekker, wel heeft Harm de eerste muggenprikken gehad. (hoezo vitamine B slikken helpt)

Heb mijn wagen vol geladen....

2009-07-04T09:17:00.005+02:00

Nou, we zijn er klaar voor.

Ze hebben aan de andere kant nog een klein plaatsje voor mij.

Lapland in de winter!

2009-06-05T15:49:00.004+02:00

Uitzicht over Fins Lapland tijdens de sneeuwscootersafari.